Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
ogłaszają konkurs na zaprojektowanie, wyprodukowanie i dostarczenie elementów uzbrojenia strzeleckiego oraz lekkiej broni wsparcia wraz z odpowiednią amunicją.
Do konkursu można przestawić zarówno kompleksowe propozycje uzbrojenia Sił Zbrojnych Konfederacji Stanów Arcadii, jak i tylko niektóre jego elementy. Propozycje należy przedstawiać w tym temacie - przy czym może to być dokonywane stopniowo, w ramach rozwijającej się dyskusji.
Na chwilę obecną wstępny akces zgłosiło dwoje oferentów:
1/ Anastasia Windsachen reprezentująca Voxlandske Waffenkoncern oraz inne elementy przemysłu Królestwa Voxlandu.
2/ Ronon Dex reprezentujący Fabrykę Broni GUNDEX z siedzibą w Palatynacie Leocji oraz międzynarodowe Zakłady Zbrojeniowe i Mechaniczne Ronon Arms - oddział Bolivaria.
Jednak konkurs ma charakter otwarty, na każdym etapie mogą do niego dołączać kolejni oferenci (do czego zachęcam).
Oferty można składać w tym temacie i tutaj też odbędzie się dyskusja i tutaj zapadną stosowne decyzje.
Na chwilę obecną nie składamy oferty na broń krótką - ponieważ wybór stosownej amunicji będzie związany z tym czy Siły Zbrojne Arcadii będą chciały pozyskać również pistolety maszynowe czy nie będą widziały takiej konieczności.
Na dalszy plan odkładamy też ewentualne kwestie broni wsparcia.
Ad.1
Proponujemy trzy rodzaje amunicji: typową amunicję pośrednią w kalibrze 6,5 mm i typową amunicję karabinową - również w kalibrze 6,5 mm oraz amunicję karabinową dużej mocy (przeznaczoną dla ciężkich karabinów maszynowych i broni snajperskiej) w kalibrze 8,5 mm.
Nabój pośredni 6,5 mm x 38
Masa naboju: 17,2 g
Masa pocisku (zwykłego, FMJ): 7,8 g
Prędkość początkowa (lufa 405 mm): 800 m/s
Energia wylotowa: 2500 J
Amunicja opracowana w GUNDEX jako alternatywa dla popularnych w mikrooświecie (ale odrealowych) naboi pośrednich 5,56 mm x 45 oraz 7,62 mm x 39.
Oba te naboje mają zarówno zalety jak i wady:
- 5,56 mm x 45 jest celny, ma niezłą przebijalność, ale ma słabą siłę rażenie celu żywego przy uderzeniu pocisku w cel z prędkości poniżej około 720 m/s (powyżej tej prędkości pęka i szybko oddaje energię) - w obliczu tendencji do skracania luf (a więc zmniejszenia prędkości wylotowej) jest to spora wada.
- 7,62 mm x 39 ma cięższy pocisk, ale słabą balistykę - przez to ma niewystarczającą celność, a jego mniejsza prędkość powoduje słabe przebijanie stali (choć masa pocisku daje dobrą przebijalność drewna).
Stworzenie naboju 6,5 mm x 38 miało na celu podniesienie skuteczności pocisku przy jednocześnie zachowaniu dobrej balistyki (czyli celności broni). Po przeprowadzeniu wielu testów w GUNDEX stwierdzono, że optymalnym będzie pocisk o kalibrze 6,5 mm i masie 7,5-8g wystrzeliwany z prędkością około 800 m/s.
Jednocześnie tak dobrano wymiary naboju by bez większego problemu można było dostosować konstrukcje broni pierwotnie w kalibrze 5,56 mm x 45 do nowego naboju... bo długość obu nabojów jest bardzo zbliżona - różni się o 0,1 mm) i taka oferta znajduje się również w GUNDEX czyli można zamówić broń niegdyś (jeszcze w czasach bialeńskich) produkowaną w Ronon Arms w nowym kalibrze 6,5 mm x 38.
Pierwszą bronią, która została opracowana od podstaw do nowego kalibru był opracowany na początku 2023 na zapotrzebowanie sił zbrojnych Oceanii Leockiej karabinek AC-10.
Nabój karabinowy 6,5 mm x 48
Masa naboju: 22 -23,3 g
Masa pocisku (zwykłego, FMJBT): 7,8 g (lekki), 9,1 g (ciężki)
Prędkość początkowa (lufa 550 mm): 950 m/s (pocisk lekki), 890 m/s (pocisk ciężki)
Energia wylotowa: 3500-3600 J
W przypadku opracowania tego naboju karabinowego cel był zbliżony do tego, który przyświecał przy konstruowaniu naboju pośredniego... opracować nowy nabój, lepszy od powszechnie używanego dotychczas, ale o takich parametrach by można było stosunkowo łatwo przystosować istniejące modele broni do nowego naboju.
Tutaj punktem wyjścia był powszechnie stosowany w mikroświecie nabój karabinowy 7,62 mm x 51. Chodziło w zasadzie o poprawę balistyki, co osiągnięto przez zmniejszenie średnicy pocisku i jego masy oraz nadanie mu większej prędkości wylotowej. Przy okazji dopracowano też kształt pocisku...
Również w tym przypadku tak dobrano wymiary aby długość całkowita naboju 6,5 mm x 48 była zbliżona do 7,62 mm x 51, a nawet zachowano prawie identyczną średnicę tylnej części łuski. Ułatwia to przebudowę broni z kalibru 7,62 mm x 51 na 6,5 mm x 48 bo nawet nie trzeba dokonywać zmian trzonu zamka. Wystarczy zmienić lufę z komorą nabojową i w przypadku broni automatycznej działającej na zasadzie odprowadzenia części gazów przez boczny otwór w lufie - dobrać wielkość otworu gazowego.
Przy okazji zachowanie kalibru 6,5 mm - identycznego jak w przypadku amunicji pośredniej upraszcza kwestię wytwarzania luf, bo można je tworzyć na tych samych maszynach, co poprawia ekonomię produkcji i powoduje obniżenie ceny broni.
GUNDEX oferuje w tym kalibrze starsze produkcje karabinów maszynowych np. LMG-3M, jak i opracował dwa nowe karabiny maszynowe w kalibrze 6,5 mm x 48 - LMG-6 i MG-7.
Nabój karabinowy 8,5 mm x 68
Masa naboju: 45,2 g
Masa pocisku (zwykłego, FMJ): 18,9 g
Prędkość początkowa (lufa 610 mm): 860 m/s
Energia wylotowa: 7000 J
Nabój karabinowy mający być czymś pośrednim pomiędzy typowymi nabojami karabinowymi (w kalibrach 6,5-8 mm) o energii 3500-4000J, a nabojami wielkokalibrowymi (w kalibrze około 13 mm) o energii 12000-20000 J.
Ma umożliwić skonstruowanie zarówno celnej i dalekonośnej broni wyborowej, jak i karabinów maszynowych, które byłyby skuteczniejsze od tych strzelających typową amunicją karabinową, ale miały masę broni (i amunicji), która umożliwia skonstruowanie broni odpowiednio mobilną.
Pierwotnie (jeszcze w 2023) w GUNDEX opracowano nabój 8,6 mm x 70, ale w toku prób dopracowano jego właściwości - nieco zmniejszając ich średnicę oraz skracając łuskę do 68 mm.
Zmiany wymiarowe są jednak na tyle niewielkie, że w ofercie GUNDEx-u pozostały karabiny maszynowe MMG-4 (jako MMG-4M) i wyborowe SR-5 (jako SR-5M).
KARABINEK AC-10
Jest to broń modułowa produkcji GUNDEX - strzelająca amunicją 6,5 mm x 38 i zbudowana w układzie bezkolbowym (bull-pup), co powoduje że przy lufie długości 405 mm cała broń ma długość tylko 665 mm. W wersji podstawowej ma proste, składane mechaniczne przyrządy celownicze (przeziernik i muszka), ale na górnej powierzchni broni znajduje się szyna uniwersalna, które służy montowaniu różnych celowników optycznych i optoelektronicznych. Dodatkowe szyny na spodzie i z boku broni pozwalają na montowanie broni podwieszanej, chwytów czy latarek i laserowych celowników. Standardem jest zintegrowany z chwytem górnym celownik optoelektroniczny.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 6,5 mm x 38
Długość lufy: 405 mm (610 mm w AC-10MR)
Długość broni: 665 mm (825 mm w AC-10MR)
Masa broni: 3,4 kg (3,7 kg dla AC-10MR)
Szybkostrzelność teoretyczna: 640-800 strz./min.
Zasilanie: magazynek 30-nabojowy
Oferowane są następujące modele broni:
- AC-10 - wersja podstawowa
- AC-10GL - wersja z granatnikiem podwieszanym 40 mm
- AC-10SG - wersja z podwieszaną strzelbą rewolwerową (także do wystrzeliwania amunicji sygnalizacyjnej i oświetlającej)
- AC-10MR - wersja z długa lufą (610 mm zamiast 405 mm)
Przy czym jest to broń modułowa, a więc za pomocą podmieniania części można stworzyć każda powyższą kombinację.
Karabinek AC-10 w wersji podstawowej ze składanymi, mechanicznymi przyrządami celowniczymi.
Karabinek AC-10 w wersji podstawowej z zamontowanym celownikiem zintegrowanym.
Karabinek AC-10GL (celownik zintegrowany) - z granatnikiem podwieszanym 40 mm.
Karabinek AC-10SG (celownik zintegrowany) - z podwieszaną strzelbą rewolwerową.
Karabinek AC-10MR (z lufą 610 mm) z zamontowanym celownikiem zintegrowanym.
Karabinek AC-10MR (z lufą 610 mm) z zamontowanym celownikiem optycznym 4-16 x 50, składanym dwójnogiem i tłumikiem dźwięku.
Oczywiście zgodnie ze współczesnymi tendencjami karabinki AC-10 są oferowane nie tylko w typowym czarnym kolorze, ale też w kolorze oliwkowym i odcieniu brązu (pieskowym) oraz w odmianach kamuflażowych.
Specjalnie na potrzeby Arcadii opracowaliśmy broń maskowaną w kolorystyce podobną do dotychczasowych arcadyjskich mundurów.
KARABINEK MASZYNOWY MC-5
Broń stanowi uzupełnienie karabinków AC-10, ponieważ AC-10MR mając cięższą lufą 610 mm może strzelać intensywniej niż karabinki AC-10 z lżejszymi lufami 405 mm, ale przy 30-nabojowych magazynkach pudełkowych szybkostrzelność praktyczna nie będzie dużo większa. Zresztą takie "rkm-we" odmiany zwykłej broni to ślepa uliczka... nigdy nie dorównają broni skonstruowanej od podstaw, a zalety z takiej unifikacji są bardzo ograniczone. Dlatego obecnie proponujemy by AC-10MR pełni rolę raczej celniejszego karabinka (dla wybranych strzelców drużyny) niż lekkiej broni wsparcia.
Jako najlżejszą broń wsparcia oferujemy karabinki maszynowe MC-5 zasilane z taśmy nabojowej i wyposażone w lufę szybkowymienną.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 6,5 mm x 38
Długość lufy: 380 mm
Długość broni: 825 mm
Masa broni: 5,6 kg
Masa lufy: 1,2 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 550-600 strz./min.
Zasilanie: taśma 100-nabojowa (podstawowa) i 200-nabojowa.
KARABIN MASZYNOWY LMG-6
Jest to karabin maszynowy strzelający amunicją 6,5 mm x 48, ale skonstruowany jako typowy ręczny karabin maszynowy. Największy nacisk położono na niewielką masę broni i jej poręczność oraz możliwości prowadzenia ognia w ruchu. Oczywiście takie rozwiązania mają też wadę - siłą rzeczy trzeba było zastosować stosunkowo lekką lufę co zmniejsza możliwości prowadzenia intensywnego ognia. Do tego niewielka nasza broni ułatwia jej przenoszenia, ale ma oczywiście negatywny wpływ na celność broni na większych odległościach.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 6,5 mm x 48
Długość lufy: 445 mm
Długość broni: 965 mm
Masa broni: 7 kg
Masa lufy: 1,8 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 800 strz./min.
Zasilanie: taśma 50 i 100-nabojowa.
KARABIN MASZYNOWY MG-7
Jest to karabin maszynowy strzelający amunicją 6,5 mm x 48, ale skonstruowany jako broń uniwersalna. Można go używać na dwójnogu (standard) lub osadzić na podstawie trójnożnej (stabilnej). W przypadku MG-7 nacisk został położony na możliwości prowadzenie intensywnego i celnego ognia, także na większe odległości. Stąd masa broni to ponad 11 kg, a samo lufa ma 3 kg i dużą pojemność cieplną.
W GUNDEX doszliśmy do wniosku, że etap zachłyśnięcia się bardzo lekką i bardzo mobilną bronią maszynową trochę przeminął i tutaj odnoszę się do reala - gdzie przez ostatnia 30-lecie kombinowano broń pod kątem różnistych "konfliktów asymetrycznych", gdzie biegało się po miastach i wsiach oraz likwidowało kiepsko uzbrojonych i wyszkolonych "unóf burmu". Jakoś ostatnimi czasy okazało się, że klasyczna wojna wcale nie odeszła w odmęty historii i dalej trzyma się dobrze, podobnie jak walka "okopowa" czy utrzymywanie lub atakowanie umocnionych pozycji.
Dlatego w naszej ofercie pojawił się ponownie (bo ostatnio oferowaliśmy takie w "czasach bialeńskich") "klasyczny" uniwersalny karabin maszynowy - tyle, że w nowym kalibrze.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 6,5 mm x 48
Długość lufy: 550 mm
Długość broni: 1010 mm
Masa broni: 11,2 kg
Masa lufy: 3 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 640-800 strz./min.
Zasilanie: taśma 120-nabojowa (podstawowa).
KARABIN MASZYNOWY MMG-4M
Jest to karabin maszynowy strzelający potężną amunicją 8,5 mm x 68, ale skonstruowany jako broń mająca być pomiędzy typowymi ręcznymi i uniwersalnymi karabinami maszynowymi, a wielkokalibrowymi karabinami maszynowymi. Te drugie są bardzo skuteczne, a niestety bardzo ciężkie. Można ich używać zasadniczo tylko na stabilnych podstawach trójnożnych, a przenosi je paroosobowa obsługa, która przed otwarciem ognia musi ciężką broń zamontować na podstawie i przygotować do strzelania.
MMG-4M ma masę niecałych 12 kg, może być przenoszony przez jednego żołnierza (reszta obsługi nosi tylko dodatkową amunicję) oraz strzela z dwójnogu. Chociaż oczywiście można ją montować nie tylko na stabilniejszej podstawie przenośnej, ale też na uchwytach w pojazdach.
MMG-4M jest w zasadzie starszym (opracowanym w 2023 w Leocji) MMG-4 - tyle, ze dostosowano go do ulepszonej amunicji 8,5 mm x 68, zamiast dawnej 8,6 mm x 70.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 8,5 mm x 68
Długość lufy: 610 mm
Długość broni: 1240 mm
Masa broni: 11,8 kg
Masa lufy: 3 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 500 strz./min.
Zasilanie: taśma 50-nabojowa (podstawowa).
Karabiny maszynowe oferowane przez GUNDEX:
KARABIN WYBOROWY SR-5M
Podobnie jak w przypadku MMG-4M ten karabin wyborowy to konstrukcja GUNDEX-u z 2023, która została dostosowana do ulepszonej amunicji 8,5 mm x 68. Jest to karabin powtarzalny, zasilany z 5-nabojowego magazynka.
Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 8,5 mm x 68
Długość lufy: 685 mm
Długość broni: 1230 mm
Masa broni: 6,8 kg
Zasilanie: magazynek 5-nabojowy
Czekamy teraz na kontrofertę: Voxlandske Waffenkoncern
Voxlandske Waffenfabrik jako jedna z firm należących do Voxlandske Waffenkoncern w ramach konkursu na uzbrojenie strzeleckie i broni wsparcia dla Sił Zbrojnych Konfederacji Stanów Arcadii przedstawia swoją ofertę na:
Karabinki automatyczne:
> G25 wraz z wersjami
Karabiny maszynowe:
> MG30
Pistolety maszynowe:
> MP15
Karabiny snajperskie:
> SG-88
> SG-86
Karabinek automatyczny G25 (Gewehr 25)
NAJWAŻNIEJSZE DANE TECHNICZNE
Kaliber: 6,5 mm x 38
Długość lufy: 368 mm (dla wersji podstawowej)/267 mm (dla wersji K)/457 mm (wersja S)
Waga: od 3,27 kg do 3,86 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 625-750 p/min.
Zasilanie: magazynek 30 naboi lub 100
Pierwsze podejście do nowoczesnych karabinków automatycznych autorstwa Voxlandske Waffenfabrik czyli G25 to broń modułowa, kaliber 6,5 mm x 38 pierwotnie stworzona pod wykorzystanie przez Voxlandzką Armię Ludową, a ostatecznie przeznaczona również do eksportu. Wersja podstawowa posiada klasyczne, proste przyrządy celownicze czyli muszkę i przeziernik. Oprócz tego wyposażona jest w łącznie cztery szyny, które pozwalają na montaż dodatkowego wyposażenia, bądź modyfikacji broni na górze, obu bokach oraz spodzie. Dzięki temu istnieje możliwość modyfikowania karabinku w zależności od potrzeb danego zadania. Oprócz tego karabinek posiada kolejne rozwinięcia, które umożliwiają wykorzystywanie go w szerszym spektrum.
Wyróżniając jedynie modyfikację elementów można wymienić następujące modele:
> G25 - wersja podstawowa
> G25Gw - wersja z podwieszanym granatnikiem 40 mm
W przeciwieństwie do konkurencji nie posiada możliwości montażu strzelby na dolnej szynie. Z racji na fakt, że karabinek jest bronią modułową, to otwiera on wcześniej wspomniane możliwości modyfikacji wychodzących dalej niż montaż dodatkowego oporządzenia. Wyróżnić w ten sposób można:
> G25U - czyli lekki karabinek wsparcia o lekko zmodyfikowanej budowie umożliwiającej m.in. podpięcie magazynka 100 nabojowego, a także posiada dłuższą od podstawowego modelu lufę oraz większą szybkostrzelność na poziomie ok. 750 pocisków na minutę w porównaniu do 625 oferowanych w G25. Jest to rozwiązanie kompromisowe pomiędzy karabinkiem automatycznym, a lekkim karabinem maszynowym.
> G25K - czyli skrócona wersja podstawowa, przeznaczona dla załóg pojazdów czy helikopterów. Jednak ze względu na swoje rozmiary nie posiada możliwości montażu większych modyfikacji na dolnej szynie. Minusem jest mniejsza prędkość wylotowa pocisku w porównaniu do reszty na poziomie 720 m/s.
> G25S - karabinek wyposażony w dłuższą lufę oraz zmodyfikowaną kolbę przystosowaną do ułożenia ciała przez strzelca wyborowego oraz umożliwiającą wygodniejsze zajęcie pozycji.
Karabinek G25 w wersji podstawowej z klasycznymi przyrządami celowniczymi
G25 z kolimatorem
G25Gw czyli wersja z podwieszanym granatnikiem 40 mm
G25K czyli skrócona wersja
G25S czyli wersja z dłuższą lufą, mogąca służyć za wyposażenie podstawowe dla strzelca wyborowego drużyny
G25S z tłumikiem dźwięku oraz lunetą 3-25 x 50 mm
G25U czyli karabinek lekkiego wsparcia z magazynkiem 100 nabojowym, celownikiem optycznym, dwójnogiem oraz wskaźnikiem laserowym
Podobnie jak w przypadku konkurencji nasze karabinki posiadają kilka wariantów kolorystycznych.
Karabin maszynowy MG30
NAJWAŻNIEJSZE DANE TECHNICZNE
Kaliber: 7,62 mm x 51
Długość lufy: 560 mm
Waga: 10,40 kg
Szybkostrzelność: 550-650 p/min.
Zasilanie: taśma nabojowa 100 naboi (podstawowa)
Karabin o szerokim wachlarzu zastosowań. Zarówno może służyć jako broń przenoszona przez jednego żołnierza i tym samym być mobilnym wyposażeniem drużyny, ale można ją także zamontować na pojazdach czy trójnogach. Dla zapewnienia odpowiedniej celności wymagany jest dwójnóg. Broń zaprojektowana by zapewniać ciągłą i intensywną ochronę ogniową. Wyposażona w kaliber 7,62 mm, który obecnie może służyć jako rozwiązanie pomostowe pomiędzy 6,5 mm a 8,5 mm.
Pistolet maszynowy MP-15
NAJWAŻNIEJSZE DANE TECHNICZNE
Kaliber: 9 mm x 12 Parabellum
Długość lufy: 196 mm
Waga: 2,77 kg
Szybkostrzelność: 1150 p/min.
Zasilanie: magazynek 10-, 20-, 30-nabojowy
Pistolet maszynowy kalibru 9 mm x 19 czyli szeroko znane Parabellum. Broń lekka, wykonana z polimeru, przeznaczona dla sił porządkowych, ochrony lub załóg pojazdów. Posiada możliwość strzału pojedynczego, serii trzech pocisków lub ognia ciągłego. Dla wygody użytkownika ma on również regulowaną oraz składaną kolbę, oferuje także 4 szyny uniwersalne, które mogą posłużyć jako nośnik dla celownika optycznego, uchwytu, latarki czy wskaźnika laserowego. Standardowo wyposażony jest w przeźroczysty magazynek, co pozwala stale kontrolować ilość pozostałych pocisków.
Karabin wyborowy SG88
NAJWAŻNIEJSZE DANE TECHNICZNE
Kaliber: 8,6 mm x 70 lub 7,62 mm x 67
Długość lufy: 686 mm
Waga: 6,9 kg
Zasilanie: magazynek 5-nabojowy
Zasięg: 1,500 m przy 8,6 mm lub 1,100 m przy 7,62 mm
W realu z tego karabinu ustanowiono rekord na najdłuższy dystans, z którego oddano celny i śmiertelny strzał - 2,475 m.
Karabin wyborowy SG-86
NAJWAŻNIEJSZE DANE TECHNICZNE
Kaliber: 7,62 mm x 67
Długość lufy: 610 mm
Waga: 5,5 kg
Zasilanie: magazynek 5-nabojowy
Zasięg: 1,200 m
Skupmy się najpierw na wyborze podstawowej broni indywidualnej czyli karabinka automatycznego.
Zarówno karabinek G25, jak i AC-10 są bronią fikcyjną - to wizja autorów Army3. Choć oczywiście wygląd broni zdradza pewne rozwiązania konstrukcyjne. Oba działają na zasadzie odprowadzenia części gazów przez boczny otwór w lufie - widać elementy układu gazowego. Również w obu modelach jest pbezpiecznik zintegrowany z przełącznikiem rodzaju ognia, który nie ma "wodotrysków w postaci jaki "serii 3-strzałowych" - wyraźnie są trzy położenia: zabezpieczone, ogień pojedynczy i ciągły.
Ponieważ oba karabinki są fikcyjne i nie występują w realu to nie możemy oprzeć się na realowych doświadczeniach i ocenach broni. Z tego względu musimy uznać, że pod względem odporności i niezawodności oba karabinki mają ten sam poziom.
Podstawowa różnicą jest układ broni - G25 jest w układzie klasycznym, a AC-10 jest zbudowany w układzie bezkolbowym.
Dochodzimy więc do tego jaki układ jest lepszy? No i tutaj nie da się tego rozstrzygnąć - bo realu też tego nie rozstrzygnięto i zdania są podzielone. A oba układy mają wady i zalety.
Niewątpliwie zaletą układu bezkolbowego jest mniejsza długość broni - mechanizmy są w kolbie, a więc przy tej samej długości lufy karabinek bezkolwowy jest krótszy od klasycznego o długość kolby.
Oczywiście można zastosować składaną kolbę - choć w większości odmian G25 nie ma składanej kolby (broń nie istnieje w realu, ale wyraźnie to widać na modelu broni w grze), ale ma ona regulowaną długość. Tyle, że aby zacząć sensownie strzelać to trzeba kolbę rozłożyć - co zajmuje chwilę. W "bezkolbowcu" robić tego nie trzeba - jest krótki, zwarty i zawsze gotowy do strzelania, bez tych manipulacji kolbą.
Oczywiście są sytuacje i formacje, gdzie ta długość broni ma niewielkie znaczenie - ale w przypadku dobierania broni dla piechoty zmechanizowanej, która przebywa w ciasnych wnętrzach pojazdów pancernych ma to jednak spore znaczenie.
Układ bezkolbowy ma też wady... usta, nos i oczy strzelca są bliżej otworu wyrzutowego łusek, przez co drażniące działanie gazów prochowych może być bardziej odczuwalne, niż w układzie klasycznym. Stąd raczej w tym układzie nie tworzy się karabinków/karabinów maszynowych. Inną wadą jest nieco mniejsza wygoda wymiany magazynków, bo w bezkolbowcu są za chwytem... choć tutaj wszystko jest kwestią wprawy i przyzwyczajenia.
To przyzwyczajenie często wpływa na opinię o układzie klasycznym i bezkolbowym... osoby przyzwyczajone do układu klasycznego często krytykują układ bezkolbowy, bo wydaje się on im mniej wygodny. Inne go zdania są zwykle ci, którzy układu bezkolbowego używają od dawna i dla nich jest on "naturalny".
Nie da zaprzeczyć, że układ bezkolbowy jest trudniejszy gdy chodzi o strzelanie raz z jednej, raz z drugiej ręki. Owszem można broń łatwo dostosować do strzelania z prawej lub lewej ręki... ale wymaga to zmiany kierunku wyrzutu łusek. Niby to stosunkowo prosta czynność w większości bezkolbowców, ale wymaga manipulacji przy broni.
Natomiast broń w układzie klasycznym można szybko przełożyć do drugiej ręki, bo łuski wyrzucane są daleko od twarzy. Ale znowu ilu "zwykłych żołnierzy" to potrafi? Nie są szkoleni do strzelania zmieniając "silną rękę", a więc tej zalety układu klasycznego nie docenią. Takie szkolenie to mają żołnierze sił specjalnych - i oni chyba wola układ klasyczny.
Anastasia Windsachen pisze: 11 lip 2025, 17:43G25U czyli karabinek lekkiego wsparcia z magazynkiem 100 nabojowym, celownikiem optycznym, dwójnogiem...
Pytanie na ile taka odmiana jest potrzebna? To trochę tak jakby robić orła z kury - latać będzie kiepsko, ale jajek nie zniesie - bo orłu nie wypada.
Zgodzę się, że w jakiś działaniach specjalnych może mieć to sens... ale w klasycznej piechocie (zmechanizowanej, zmotoryzowanej itp.) coś takiego się nie przyda. Zresztą real to pokazuje... rkm-owych wersji karabinów i karabinków trochę powstało i jakoś specjalnej popularności nie zdobyły... no może poza radzieckim (obecnie rosyjskim) RPK i RPK-74. Co jakiś czas pomysł odżywa i po cichu odchodzi lub ma zastosowanie marginalne.
Jeśli już to lepiej mieć jakiś lekki karabinek maszynowy - zasilany z taśmy i o odpowiedniej sile ognia.
Jednak oba typy karabinków strzelają tą samą amunicją - 6,5 mm x 38, a kombinacje standaryzujące magazynki niespecjalnie się udały. W realu ten natowski STANAG magazynkowy nigdy nie wszedł w życie, bo trudno się było dopasować. Zresztą to już moim zdaniem przesada standaryzacyjna.
Wyobrażam sobie, że można przyjąć do uzbrojenia oba modele - AC-10 dla masowego uzbrojenia piechoty zmechanizowanej, a G25 do sił specjalnych oraz formacji policyjnych (tam układ klasyczny lepiej się sprawdzi). W realu to nic niezwykłego - "specjalsi" wybierają często inną broń niż reszta armii. Wszelkiego typu służby policyjne i inne też raczej nie oglądają się na armię.
Obstaję więc za takim rozwiązaniem z dwoma typami karabinków - bo załatwiamy to chyba w jednym konkursie czyli nie tylko armia, ale też różne służby federalne.
No tutaj mamy do czynienia w odrealową "świnią" czyli bronią, której pierwowzorem jest nieszczęsny M60.
Dla tych, którzy nie wiedzą o co chodzi... Amerykanie po DWS usiłowali zrobić własny uniwersalny karabin maszynowy. Najpierw chcieli skopiować niemiecki MG.42 i dostosować do swojej amunicji - nie wyszło. Potem mozolnie (ponad 10 lat) łącząc różne niemieckie rozwiązania (m.in. z przekombinowanego FG-42 oraz wspomnianego MG-42) skonstruowali M60. Tyle, że on nigdy nie został doprowadzony do poprawnego działania, a żołnierze ochrzcili go "Świnią", bo się wrednie zacinał w najmniej odpowiednim momencie. Walczyli z tą "świnią" przez trzy dziesięciolecia i w końcu się poddali przyjmując w to miejsce równie stary (ale poprawnie działający belgijski FN MAG).
Anastasia Windsachen pisze: 11 lip 2025, 17:43Wyposażona w kaliber 7,62 mm, który obecnie może służyć jako rozwiązanie pomostowe pomiędzy 6,5 mm a 8,5 mm.
Oczywiście 7,62 mm x 51 jest pomiędzy 6,5 mm x 38, a 8,5 mm x 68 - ale obawiam się, że 6,5 mm x 48 ma lepszą balistykę - wystarczy porównać realowy 308 Winchester (7,62 x 51) i 6,5 Creedmoor (6,5 x 48).
Natomiast jeśli chodzi i pistolet maszynowy to nie wiem do czego w armii miałby być przydatny? Ale jak najbardziej dla sił specjalnych i policyjnych przydać się może. Moim zdaniem MP-15 to byłby niezły wybór - tylko należy zastanowić się nad kalibrem. Czy aby nie lepiej były jakiś nieco większy np. 10 mm? Dało by to cięższe pociski i możliwość skonstruowania lepszych naboi do bron i wytłumionej. Pocisk musi być poddźwiękowy, a przy kalibrze 9 mm sporo straci gdy jego prędkość wylotowa spadnie.
Przecież nie musimy ściśle trzymać się realowej amunicji...
Co do broni wyborowej to pomiędzy SR-5M, a SG-88 różnice są minimalne (realowo to mają wspólny rodowód)... a broń strzelająca nabojem 8,6 mm x 70 może bez trudu strzelać 8,5 mm x 68. W tym przypadku nie widzę przeszkód by podzielić się i przyznać produkcję karabinu wyborowego Voxlandske Waffenfabrik.
Finalnie mieli byśmy na razie:
GUNDEX i Ronon Arms:
- karabinek AC-10
- karabiny maszynowe (bo MG30 to raczej odrzucimy)
Voxlandske Waffenfabrik:
- karabinek G25 (dla specjalsów i policji)
- pistolet maszynowy MP-15 (kaliber do dyskusji)
- karabin wyborowy SG-88 (ale w kalibrze 8,5 mm x 68)
Ronon Dex pisze: 11 lip 2025, 21:55
Układ bezkolbowy ma też wady... usta, nos i oczy strzelca są bliżej otworu wyrzutowego łusek, przez co drażniące działanie gazów prochowych może być bardziej odczuwalne, niż w układzie klasycznym. Stąd raczej w tym układzie nie tworzy się karabinków/karabinów maszynowych. Inną wadą jest nieco mniejsza wygoda wymiany magazynków, bo w bezkolbowcu są za chwytem... choć tutaj wszystko jest kwestią wprawy i przyzwyczajenia.
(...)
Natomiast broń w układzie klasycznym można szybko przełożyć do drugiej ręki, bo łuski wyrzucane są daleko od twarzy. Ale znowu ilu "zwykłych żołnierzy" to potrafi? Nie są szkoleni do strzelania zmieniając "silną rękę", a więc tej zalety układu klasycznego nie docenią. Takie szkolenie to mają żołnierze sił specjalnych - i oni chyba wola układ klasyczny.
Tutaj jedynie pytanie czy w takim razie nie lepiej by specjalisi wzięli sobie bezkolbowce (patrząc na kwestię niedogodności), a regularne jednostki miały klasyki? Wydaje mi się, że żołnierz sił specjalnych, który na polu walki spędza mniej czasu niż jego kolega z jednostki frontowej oraz jest szkolony by wytrzymywać w różnych warunkach będzie miał większą tolerancję na choćby gaz prochowy... Ale to jest jedynie moje gdybanie. Z drugiej strony AC-10 ma tą przewagę nad G25, że może mieć podpiętą strzelbę. Przy walce okopowej jest to na pewno zdecydowany plus i przewaga. Choć i tutaj - czy strzelba prędzej nie znajdzie użycia w jednostkach specjalnych?
Ronon Dex pisze: 11 lip 2025, 21:55
Obstaję więc za takim rozwiązaniem z dwoma typami karabinków - bo załatwiamy to chyba w jednym konkursie czyli nie tylko armia, ale też różne służby federalne.
Również, niezależnie od ostatecznych wyborów. W sumie w takim rozwiązaniu klasyki idące do innych służb federalnych, które teoretycznie będą mieć mniej szkoleń z obsługi broni oraz więcej doświadczeń z klasycznym układem, są dobrym rozwiązaniem patrząc na brak większych problemów z ich obsługą.
Ronon Dex pisze: 11 lip 2025, 21:55
Natomiast jeśli chodzi i pistolet maszynowy to nie wiem do czego w armii miałby być przydatny? Ale jak najbardziej dla sił specjalnych i policyjnych przydać się może. Moim zdaniem MP-15 to byłby niezły wybór - tylko należy zastanowić się nad kalibrem. Czy aby nie lepiej były jakiś nieco większy np. 10 mm? Dało by to cięższe pociski i możliwość skonstruowania lepszych naboi do bron i wytłumionej. Pocisk musi być poddźwiękowy, a przy kalibrze 9 mm sporo straci gdy jego prędkość wylotowa spadnie.
Tak, tutaj nie myślałam konkretnie nad armią, choć opcja dla załóg pojazdów jest jak najbardziej możliwa. Tam potrzeba w końcu czegoś małego, zręcznego, lekkiego i prostego. W moim odczuciu Scorpion taki jest, a jego składana oraz regulowana kolba tylko dopisuje mu kolejne plusy.
Natomiast czy 10 mm to nie za dużo? Zwłaszcza dla jednostek policyjnych? 9 mm ma wystarczającą siłę obalającą, która jest tutaj najważniejsza moim zdaniem. Przynajmniej w kontekście ich zadań. Siły specjalne to już inna sprawa, tam faktycznie broń wytłumiona często jest ważniejsza. Oczywiście 10 mm będzie mieć jeszcze większą siłę, ale na czym ostatecznie nam tu zależy?
Ronon Dex pisze: 11 lip 2025, 21:55
Finalnie mieli byśmy na razie:
GUNDEX i Ronon Arms:
- karabinek AC-10
- karabiny maszynowe (bo MG30 to raczej odrzucimy)
Voxlandske Waffenfabrik:
- karabinek G25 (dla specjalsów i policji)
- pistolet maszynowy MP-15 (kaliber do dyskusji)
- karabin wyborowy SG-88 (ale w kalibrze 8,5 mm x 68)
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Z drugiej strony AC-10 ma tą przewagę nad G25, że może mieć podpiętą strzelbę. Przy walce okopowej jest to na pewno zdecydowany plus i przewaga. Choć i tutaj - czy strzelba prędzej nie znajdzie użycia w jednostkach specjalnych?
Strzelba oprócz użycia typowej amunicji (loftka lub kula) może służyć do wystrzeliwania pocisków sygnalizacyjnych (co powoduje, że jeżeli damy taki AC-10SG dowódcy to nie musi targać osobno pistoletu sygnałowego) oraz amunicji wybuchowej.
Mam wątpliwości co do "walki okopowej"... z chwilą powstania poręcznej broni automatycznej użycie do tego strzelb w zasadzie się zakończyło. Natomiast w walce miejskiej jak najbardziej podwieszona strzelba może się przydać np. do wyłamywania drzwi. Natomiast amunicja wybuchowa zadziała zapewne podobnie jak pociski MDZ stosowane w wkm-ach (oczywiście bez ich sił przebicia) - można tym coś podpalić, zniszczyć IED na odległość czy unieruchomić pojazd.
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Tutaj jedynie pytanie czy w takim razie nie lepiej by specjalisi wzięli sobie bezkolbowce (patrząc na kwestię niedogodności), a regularne jednostki miały klasyki?
No tak, ale wtedy skazujemy żołnierza "zmechu" na operowanie bronią o długości ok. 825 mm (tak mi wychodzi w wyliczenia przy lufie standard - 368 mm) w ciasnej przestrzeni BWP czy TO. Zdecydowanie wygodniej będzie używać AC-10 o długości 665 mm przy dłuższej, bo 405-mm lufie. A te 825 mm to ma AC-10MR z lufą 610 mm.
Inna sprawa, że w żaden sposób nie ograniczałbym użycia bezkolbowców w siłach specjalnych - z zasady dysponują oni różnymi rodzajami broni, która jest dobierana do zadania.
Nie będę jednak upierał się przy podziale broni... po prostu uznajmy, że G25 będzie przeznaczony dla służb policyjnych oraz wejdzie do użytku w siłach zbrojnych w ograniczonym zakresie. Można się zastanowić np. nad wyposażeniem w takowe załóg okrętów wojennych. Układ bezkolbowy wymaga jednak nieco większego treningu, a ten "klasyczny" jest bardziej "naturalny". Można założyć, że marynarze mają ograniczony kontakt z bronią strzelecką (ich zadania są przecież inne), zasadniczo z bronią nie "latają", a więc "klasyki" mogą być dla nich wygodniejsze i łatwiejsze do użycia.
Co więcej... przy działaniach ochronnych (jednostek w portach i na redach) oraz działaniach abordażowych ta odmiana z dłuższą i cięższą lufą oraz 100-nabojowym magazynkiem ma tutaj sens. W końcu nie będziemy marynarzom typowych karabinów maszynowych dawać do takich zadań.
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Tak, tutaj nie myślałam konkretnie nad armią, choć opcja dla załóg pojazdów jest jak najbardziej możliwa. Tam potrzeba w końcu czegoś małego, zręcznego, lekkiego i prostego. W moim odczuciu Scorpion taki jest, a jego składana oraz regulowana kolba tylko dopisuje mu kolejne plusy.
Z jednej strony tak... ale z drugiej strony bezkolbowiec zabiera w pojeździe niewiele więcej miejsca, a strzela amunicją identyczną z tą jaką wykorzystuje reszta żołnierzy. W razie potrzeby i działania w spieszeniu to i magazynek można "pożyczyć".
O ile nie jestem zwolennikiem nadmiernej unifikacji, bo czasem z tego więcej szkody jak pożytku - to jednak na niskim szczeblu ma ona jak najbardziej sens.
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Natomiast czy 10 mm to nie za dużo? Zwłaszcza dla jednostek policyjnych? 9 mm ma wystarczającą siłę obalającą, która jest tutaj najważniejsza moim zdaniem. Przynajmniej w kontekście ich zadań. Siły specjalne to już inna sprawa, tam faktycznie broń wytłumiona często jest ważniejsza. Oczywiście 10 mm będzie mieć jeszcze większą siłę, ale na czym ostatecznie nam tu zależy?
Z 9 mm x 19 (czy podobną 9 mm x 21 - to w zasadzie to samo, a zmiany wynikała z kwestii ograniczeń prawnych w niektórych krajach) to jest ten problem, że jest pewnego rodzaju kompromisem. Ma przyzwoitą moc obalającą i jednocześnie dobrą balistykę na większych odległościach - stąd powszechny w pistoletach maszynowych.
Natomiast amunicja z cięższymi pociskami jest lepszym "stoperem", ale z racji mniejszej prędkości cięższego pocisku balistykę ma koszmarną. Niech za przykład posłuży współczesna amunicja FMJ firmy S&B:
Amunicja 9 mm x 19 miała dużo sensu gdy używano powszechnie pistoletów maszynowych w armiach, na zasadzie unifikacji amunicji także pistolety nią strzelały. Jednak obecnie gdy pistolet maszynowy w armii to przeżytek (subkarabinki mają podobne wymiary, a są skuteczniejsze) to można się zastanowić czy nie warto podnieść skuteczności pistoletu.
Właśnie poprzez zastosowanie amunicji z cięższymi pociskami (a więc nieco większego kalibru), które będą lepszym "stoperem". Natomiast balistykę na większych odległościach to sobie można odpuścić. Pistolet to broń do strzelania na odległości do 50 metrów - wiem, wiem... można i na 100 bo sam to czasem robię, ale nie zmieni to faktu, że donośność skuteczna to kombinacja siły rażenia i sensownego prawdopodobieństwa trafienia liczonego dla przeciętnego, wyszkolonego żołnierza, a nie hobbystów strzelania. Nie ma wielkiego znaczenia jaki jest opad pocisku na 100 i 200 metrach - co było i jest ważne przy pistoletach maszynowych.
Oczywiście można by zwiększyć i masę pocisku (kaliber) i dodać mu prędkości początkowej - tylko, że wtedy broń zacznie nieprzyjemnie "kopać". Nie chodzi tutaj oczywiście o "przyjemności", ale o szybkość oddania drugiego strzału... Dlatego nie optuję by tworzyć coś w rodzaju 10 mm Auto bo się jakoś nie sprawdził i popularności nie zdobył, ale o amunicję 10 mm o nieco mniejszej prędkości początkowej niż 9 mm x 19 (i podobne) - czegoś w rodzaju 40 SW.
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Natomiast czy 10 mm to nie za dużo? Zwłaszcza dla jednostek policyjnych? 9 mm ma wystarczającą siłę obalającą, która jest tutaj najważniejsza moim zdaniem.
No akurat w zastosowaniach policyjnych "siła obalająca" amunicji pistoletowej ma (ogólnie) pewnie większe znaczenia niż w wojsku.
Dla żołnierza pistolet to broń wybitnie pomocnicza, broń "ostatniej szansy" czy po prostu spełnienie formalnego wymogu, że w działaniach ma być zawsze uzbrojony, a nie będzie np. do Toi-Toi'a z karabinkiem chodził.
Dla policjanta pistolet to często jedyna broń, a i jak przyjdzie mu jej użyć to często w sytuacji gdzie potrzebuje pewnego strzału i jego skuteczności - bo działa z zasady w przestrzeni publicznej.
Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by pistolet żołnierza też był bardziej skuteczny, nawet jak ma to tylko podnieść morale na zasadzie "w razie czego... mam skuteczną broń ostatniej szansy". Skoro pistoletów maszynowych w armiach (poza specjalnymi działaniami) już nie ma to w sumie "dlaczego nie"...
Tutaj gdybyśmy ten MP-15 przebudowali na kaliber 10 mm to przy obniżonej prędkości początkowej niespecjalnych zmian wewnętrznych to będzie wymagać, a skoro użytkownikiem będzie głównie policja (i inne służby bezpieczeństwa) to pogorszenie się balistyki na większych odległościach nie ma znaczenia. W policjach odległości prowadzenia ognia są mniejsze.
W przypadku broni wsparcia postanowiliśmy się z @Anastasia Windsachen podzielić pracami - głownie z przyczyn technicznych. Tym samym Voxlandske Waffenfabrik zajmie się opracowaniem wielkokalibrowego karabinu maszynowego i automatycznego granatnika, a GUNDEX i Ronon Arms na przygotowaniu lekkiej broni wsparcia w postaci działa bezodrzutowego, granatników przeciwpancernych (i nie tylko) oraz moździerzy.
W wyniku analizy potrzeb i możliwości zrezygnowano z oferowania granatników typowo przeciwpancernych tzn. takich do zwalczania czołgów. Prawda jest taka, że współczesne czołgi mają na tyle odporne pancerze, że taki granatnik musiałby bardzo "urosnąć" by móc wystrzeliwać głowicę zdolną do niszczenia czołgów podstawowych nowych generacji. Tutaj raczej należałoby pójść w kierunku przeciwpancernych pocisków kierowanych, bo mają większe możliwości, a fakt kierowania pozwala na korektę toru lotu oraz na takie ukształtowanie toru by pocisk uderzał od góry, w słabiej opancerzone miejsca. W przypadku granatnika takiej możliwości nie ma... chyba że strzelec znajduje się znacznie powyżej atakowanego pojazdu.
GUNDEX postanowił więc zaoferować broń bardziej uniwersalną, zdolną oczywiście do niszczenia celów pancernych (bo w końcu na polu walki jest ich wiele - nie tylko są to silnie opancerzone czołgi), ale też do niszczenia umocnień, budynków oraz siły żywej.
Tutaj postanowiliśmy pójść w dwóch kierunkach: z jednej strony dać arcadyjskim żołnierzom uniwersalną, etatową broń na szczebel plutonu i kompanii, a z drugiej zaproponować broń dodatkową - do przewożenia w pojeździe (bojowym wozie piechoty czy transporterze opancerzonym), na tyle prostą w obsłudze by mogli z niej korzystać dowolni (a nie tylko odpowiednio wyszkolone obsługi) żołnierze w razie potrzeby.
W pierwszym przypadku wybór padł na lekkie działo bezodrzutowe LRG-4
Jest to projekt rozwijany sukcesywnie od "czasów bialeńskich" i ma już w tej chwili czwartą "odsłonę", a rozwój broni szedł w kierunku zmniejszania jej masy (przy zachowaniu odpowiedniej wytrzymałości i trwałości), doskonaleniu amunicji oraz stosowania coraz nowocześniejszych urządzeń celowniczych.
Dane taktyczno-techniczne LRG-4:
Kaliber: 84 mm
Długość broni: 950 mm
Masa broni (bez naboju): 6,6 kg
Szybkostrzelność praktyczna (przy obsłudze 2-osobowej): 6 strz./min.
Donośność skuteczna jest zależna od rodzaju celu i pocisku:
- pojazdy w ruchu 350-400 m
- pojazdy stojące do 500 m
- pociski odłamkowo-burzące, zapalające, dymne itp. do 1000 m
Ładowanie działa jest odtylcowe (po otwarciu zamka w bok), a pociski mają stabilizację obrotową dzięki gwintowanej lufie.
W przypadku granatnika GUNDEX oparł się na dawnej konstrukcji granatnika przeciwpancernego jeszcze z czasów "wczesnobialeńskich". Broni, która jako podstawowa broń ręczna do niszczenia czołgów już się zestarzała - ale jej prosta konstrukcja oraz prosta obsługa (nie wymagająca specjalnego szkolenia obsług) pozwoliła rozwinąć broń w granatnik o zastosowaniu uniwersalnym.
Zdecydowano się też na nowoczesne rozwinięcie danego projektu ze względu na fakt, że granatnik był wielorazowego użytku. Uznaliśmy, że granatniki jednorazowego użytku nie są zbyt praktyczne (jako uniwersalne) - co prawda one również mogą mieć różnego typu pociski, ale są ładowane fabrycznie i nie ma już możliwości wyboru amunicji podczas walki.
W przypadku URL-3, którego amunicja jest nadkalibrowa wymiary samej broni nie są duże, co pozwala na wygodnie przewożenie go w pojazdach i traktowania jako dodatkowej broni np. drużyny.
Obecna wersja broni, w porównaniu z modelem "okresu bialeńskiego" została wykonana z lepszej gatunkowo stali co pozwoliło na zwiększenie zarówno ciśnienia w lufie, jak i zwiększyło znacznie wytrzymałość broni (obecnie oceniana nawet na 1000 wystrzałów).
Opracowano tez nowe pociski o różnorodnym przeznaczeniu i zwiększonej (w porównaniu do tych "starszej generacji") donośności.
Pociski wyrzucane są z lufy za pomocą ładunku miotającego, a następnie uruchamia się silnik rakietowy (za wyjątkiem pocisku odłamkowego, który dodatkowego napędu nie ma).
Dane taktyczno-techniczne URL-3:
Kaliber lufy: 40 mm
Długość broni: 915 mm
Masa broni (bez naboju): 6,35 kg
Szybkostrzelność praktyczna: 3-4 strz./min.
Donośność skuteczna: 500-800 metrów (w zależności od rodzaju pocisku)
Lekki moździerz 60 mm M60L2
W celu zapewnienia wsparcia ogniem, stromotorowym proponujemy lekki moździerz 60 mm.
Jest to stosunkowo lekka broń przystosowana do wystrzeliwania pocisków o masie około 2 kilogramów. Moździerz jest składany i w tej formie jest przenoszony przez jednego żołnierza (pozostali przenoszą amunicję).
Dane taktyczno-techniczne M60L2:
Kaliber: 60 mm
Długość lufy: 700 mm
Masa broni: 15,8 kg
Szybkostrzelność praktyczna: 10-25 strz./min.
Donośność skuteczna: 3200 metrów
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Natomiast czy 10 mm to nie za dużo? Zwłaszcza dla jednostek policyjnych? 9 mm ma wystarczającą siłę obalającą, która jest tutaj najważniejsza moim zdaniem. Przynajmniej w kontekście ich zadań. Siły specjalne to już inna sprawa, tam faktycznie broń wytłumiona często jest ważniejsza. Oczywiście 10 mm będzie mieć jeszcze większą siłę, ale na czym ostatecznie nam tu zależy?
Z 9 mm x 19 (czy podobną 9 mm x 21 - to w zasadzie to samo, a zmiany wynikała z kwestii ograniczeń prawnych w niektórych krajach) to jest ten problem, że jest pewnego rodzaju kompromisem. Ma przyzwoitą moc obalającą i jednocześnie dobrą balistykę na większych odległościach - stąd powszechny w pistoletach maszynowych.
Natomiast amunicja z cięższymi pociskami jest lepszym "stoperem", ale z racji mniejszej prędkości cięższego pocisku balistykę ma koszmarną. Niech za przykład posłuży współczesna amunicja FMJ firmy S&B:
Amunicja 9 mm x 19 miała dużo sensu gdy używano powszechnie pistoletów maszynowych w armiach, na zasadzie unifikacji amunicji także pistolety nią strzelały. Jednak obecnie gdy pistolet maszynowy w armii to przeżytek (subkarabinki mają podobne wymiary, a są skuteczniejsze) to można się zastanowić czy nie warto podnieść skuteczności pistoletu.
Właśnie poprzez zastosowanie amunicji z cięższymi pociskami (a więc nieco większego kalibru), które będą lepszym "stoperem". Natomiast balistykę na większych odległościach to sobie można odpuścić. Pistolet to broń do strzelania na odległości do 50 metrów - wiem, wiem... można i na 100 bo sam to czasem robię, ale nie zmieni to faktu, że donośność skuteczna to kombinacja siły rażenia i sensownego prawdopodobieństwa trafienia liczonego dla przeciętnego, wyszkolonego żołnierza, a nie hobbystów strzelania. Nie ma wielkiego znaczenia jaki jest opad pocisku na 100 i 200 metrach - co było i jest ważne przy pistoletach maszynowych.
Oczywiście można by zwiększyć i masę pocisku (kaliber) i dodać mu prędkości początkowej - tylko, że wtedy broń zacznie nieprzyjemnie "kopać". Nie chodzi tutaj oczywiście o "przyjemności", ale o szybkość oddania drugiego strzału... Dlatego nie optuję by tworzyć coś w rodzaju 10 mm Auto bo się jakoś nie sprawdził i popularności nie zdobył, ale o amunicję 10 mm o nieco mniejszej prędkości początkowej niż 9 mm x 19 (i podobne) - czegoś w rodzaju 40 SW.
Anastasia Windsachen pisze: 12 lip 2025, 17:39
Natomiast czy 10 mm to nie za dużo? Zwłaszcza dla jednostek policyjnych? 9 mm ma wystarczającą siłę obalającą, która jest tutaj najważniejsza moim zdaniem.
No akurat w zastosowaniach policyjnych "siła obalająca" amunicji pistoletowej ma (ogólnie) pewnie większe znaczenia niż w wojsku.
Dla żołnierza pistolet to broń wybitnie pomocnicza, broń "ostatniej szansy" czy po prostu spełnienie formalnego wymogu, że w działaniach ma być zawsze uzbrojony, a nie będzie np. do Toi-Toi'a z karabinkiem chodził.
Dla policjanta pistolet to często jedyna broń, a i jak przyjdzie mu jej użyć to często w sytuacji gdzie potrzebuje pewnego strzału i jego skuteczności - bo działa z zasady w przestrzeni publicznej.
Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by pistolet żołnierza też był bardziej skuteczny, nawet jak ma to tylko podnieść morale na zasadzie "w razie czego... mam skuteczną broń ostatniej szansy". Skoro pistoletów maszynowych w armiach (poza specjalnymi działaniami) już nie ma to w sumie "dlaczego nie"...
Tutaj gdybyśmy ten MP-15 przebudowali na kaliber 10 mm to przy obniżonej prędkości początkowej niespecjalnych zmian wewnętrznych to będzie wymagać, a skoro użytkownikiem będzie głównie policja (i inne służby bezpieczeństwa) to pogorszenie się balistyki na większych odległościach nie ma znaczenia. W policjach odległości prowadzenia ognia są mniejsze.
W takim razie MP-15 będzie produkowany w kalibrze 10 mm i taki też dostarczany do służb porządkowych KSA oraz wojska (w przypadku zgłoszonego zapotrzebowania)
Jak już zostało wspomniane, Voxlandske Waffenfabrik w kwestii broni wsparcia zajmuje się WKMem oraz automatycznym granatnikiem. Na pierwszy ogień więc idzie w tej prezentacji granatnik automatyczny 20 mm AG-1. Lekki, obsługiwany z trójnoga granatnik zasilany z taśmy 40-nabojowej o wysokiej częstotliwości ognia. Poręczny i celny posiada celownik optyczny, który przedstawia obsługującemu go żołnierzowi informacje zarówno o dystansie, jak i ilości pocisków oraz orientacji broni.
Na bazie AG-1 powstał również wielokalibrowy karabin maszynowy 12,7 mm MG-127. Zasilany z taśmy nabojowej podobnie jak granatnik posiada wbudowany celownik optyczny, co od samego początku pozwala obsługującemu go żołnierzowi korzystać z o wiele bardziej precyzyjnych przyrządów celowniczych niż powszechnie znane celowniki mechaniczne.
Voxlandske Waffenfabrik posiada również w swojej ofercie granatnik 40 mm, który jest szeroko wykorzystywany w samochodach uzbrajanych przez koncern.
