Historia

[Şahin Zendî]

11. Wojna domowa

Będąc świadomym wpływu przywódców Zahaizmu, Rahad Nemadi zdecydował się przeprowadzić czystkę i aresztować najbardziej zaangażowanych politycznie kapłanów. Decyzja ta spowodowała jedynie wzrost niezadowolenia wśród wojowniczych plemion południa i zawiązanie w okolicach Ah'amzy Frontu Wojowników Światła, którego przywódcą stał się Thabat Prathavi. Pierwszym wrogim aktem było rozbrojenie milicji miasteczka oraz zablokowanie transportu zaopatrzenia do fortu Qabra (styczeń 1839). Ershod odpowiedział początkowo wezwaniem do opamiętania się, a gdy to zostało odrzucone, rozpoczął mobilizację armii. Widząc nieuchronną konfrontację, Front rozpoczął oblężenie Tawab, które upadło po kilku dniach. Korzystając z sytuacji, na północnym wschodzie doszło do wystąpień klanu Sarkamid, który od dłuższego czasu sukcesywnie przejmował wpływy w regionie Haish.

[Şahin Zendî]

12. Pierwsze starcia

Pierwsza potyczka miała miejsce 2 lutego 1839 r. nad rzeką Igdar, gdzie kilkusetosobowe siły obu stron poniosły niewielkie straty, a sama bitwa nie została rozstrzygnięta. Thabat Prathavi postanowił rozszerzyć rebelię na całą południową część kraju aż do miasta Khanaqa. Po pokonaniu obrońców zajął on miasto i rozpoczął przygotowania do odparcia kontrofensywy. Rahad Nemadi zdecydował o zabezpieczeniu południowo-zachodnich prowincji, aby uniemożliwić Frontowi rekrutowanie kolejnych wojowników. W Takht pojawiły się małe grupy dywersyjne mające na celu osłabienie obrony miasta oraz podkopanie morale mieszkańców. Do zabezpieczenia miasta wysłane zostały dodatkowe siły, mające odstraszyć rebeliantów.

Na pólnocnym-wschodzie klan Sarkamid powoli rozszerzał swoje zdobycze, ich łupem padły regiony Haish, Lazorh i Nurak. Mając świadomość, że przewaga jest po stronie Armii Hajsarskiej, klan starł się prowadzić rozmowy z kilkoma plemionami w okolicy, namawiając je do przyłączenia się do walki.

[Şahin Zendî]

13. Intensyfikacja działań

W marcu i kwietniu działania wojenne rozlały się na centralną oraz wschodnią część kraju. Wojska Frontu pokonały siły Nemadiego pod Takht, jednak wiedząc o tym jak silnie ufortyfikowane jest miasto, ruszyły na północ, pozostawiając je niezdobyte. Na południowym zachodzie Armia Hajsarska pokonała rebeliantów w dwóch małych potyczkach, ale nie była w stanie ruszyć w głąb zajętych terenów. W okolicach Basharad, Thabat Prathavi osobiście poprowadził buntowników i w bitwie o wieś Laurm pokonał siły lojalistów. Przywódca Frontu starał się jednocześnie wzniecać rebelię w północnych częściach kraju, tamtejsi mieszkańcy pozostali jednak wierni władcy.

Na północnym wschodzie klan Sarkamid zdołał, dzięki przyjęciu taktyki zaczepnej, mocno osłabić kilka oddziałów armii, jednocześnie ulegając jej w otwartej bitwie pod Hadeiat. Próby przeciągnięcia pomniejszych plemion na stronę Sarkamidów udały się tylko częściowo. Cztery plemiona górskie przyłączyły się do walki, większość pozostała jednak neutralna.