Przeznaczeniem Gwardii Stanowej oprócz zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego są również działania zbrojne w przypadku konfliktu zbrojnego na szczeblu państwowym. W tym przypadku siły Gwardii Stanowej będą zmuszone pełnić rolę bezpośredniej obrony terytorium stanu, odciążając wojska operacyjne.
Zdajemy sobie sprawę, że w razie takiego pełnoskalowego konfliktu lotnictwo operacyjne nie będzie w stanie bronić każdego miasta i każdego obiektu na terytorium Arcadii. Będzie działało w strefach największego zagrożenia i będzie chroniło najważniejsze obiekty państwowe, infrastrukturę militarną, przemysłową i krytyczną ważną dla funkcjonowania kraju i prowadzenia wojny.
Raczej nie spodziewamy się, że nasze dwa niewielkie i w zasadzie pozbawione ważniejszego przemysłu miasta będą mogły liczyć na stałą osłonę Sił Powietrznych KSA. Dlatego też władze stanu podjęły decyzję by w ramach Gwardii Stanowej utworzyć jednostkę lotniczą do obrony powietrznej naszych miast.
Zgodnie z logiką i założeniami tworzenia gwardii stanowej nie sądzimy by wyposażenie naszego komponentu lotniczego w samoloty bojowe najnowszej generacji było możliwe i celowe. Dlatego nie tworzymy eskadry uzbrojonej w samoloty F-9A czyli takie jakie będą w obronie powietrznej państwa. Zadowalamy się nieco starszymi konstrukcjami w postaci samolotów F-3C/D, które jednak choć nie najnowsze (produkowano je jeszcze w Republice Bialeńskiej na eksport) to w ramach działań RAT były sukcesywnie rozwijane i modernizowane. Całkowicie wystarczą do obrony naszych niezbyt ważnych i niezbyt wielkich miast.
1. Eskadra Obrony Powietrznej została wyposażona w 18 samolotów, z czego 14 to maszyny jednomiejscowe F-3C, a kolejne 4 to dwumiejscowe F-3B. Te drugie mają pełne zdolności bojowe i identyczne uzbrojenie oraz systemy wykrywania i naprowadzania - nieco mniejszy jest tylko zasięg. Służyć będą do zaawansowanego szkolenia bojowego (loty z bardziej doświadczonym instruktorem) oraz do zadań dalekiego rozpoznania (jeżeli zajdzie taka konieczność) czy do dowodzenia formacją (w takich przypadkach drugi członek załogi jest przydatny).
Struktura organizacyjna 1. Eskadry Obrony Powietrznej:
Eskadra składa się z:
- dowództwa,
- klucza dowodzenia,
- klucza logistycznego,
- 3 kluczy bojowych po 4 samoloty F-3C
- klucza szkolno-bojowego z 4 samolotami F-3D
- klucza technicznego, gdzie są dwa zapasowe samoloty F-3C.
Samolot F-3C
Jest to dwusilnikowy samolot myśliwski do działań w dzień i nocy oraz w każdych warunkach pogodowych
Dane samolotu F-3C:
Załoga: 1 (2 - w przypadku F-3D)
Długość: 19,43 m
Rozpiętość skrzydeł: 13,06 m
Wysokość: 5,64 m
Powierzchnia skrzydła: 56,5 m2
Masa własna: 12700 kg
Maksymalna masa startowa: 30844 kg
Pojemność wewnętrznych zbiorników paliwa: 6103 kg
Napęd: 2 silniki turbowentylatorowe o ciągu 64,9 kN każdy i 105,7 kN z dopalaniem
Prędkość maksymalna: Mach 2,5 2655 km/h na dużej wysokości i Mach 1,2 (1482 km/h) na poziomie morza
Zasięg bojowy: 1965 km w przypadku misji przechwytującej
Zasięg do przebazowania: 5600 km
Pułap: 20 000 m
Uzbrojenie:
Stałe: 1 działko lotnicze, 6-lufowe, napędowe z zapasem 940 naboi
Podwieszane:
- dwa węzły podskrzydłowe (podwójne) do przenoszenia łącznie 4 rakiet powietrze-powietrze bliskiego zasięgu,
- cztery węzły podkadłubowe dla rakiet średniego zasięgu,
- trzy węzły (dwa podskrzydłowe i jeden podkadłubowy) do przenoszenia dodatkowych zbiorników paliwa.
Dwumiejscowa odmiana F-3D
Samoloty F-3 podczas pierwszych lotów szkoleniowych i zapoznawczych po sformowaniu eskadry:
