Suderlandzki Błękitny Korpus

[Karl Schwarzengrau]

Po upadku Nordaty Suderlandzkiej w 2021 roku, na kontynencie zostało ponad 300 000 żołnierzy, którzy złożyli broń lub kontynuowali dalej walkę partyzancką. Stan ten trwał przez ponad rok, gdy uznany za zmarłego Karl von Schwarzengrau zorganizował pozostałych przy broni ludzi i stworzył korpus złożony z 50 000 żołnierzy.

Korpus wziął udział w brodryjskiej wojnie domowej po jednej ze stron konfliktu.

W czerwcu 2024 roku Suderlandzki Błękitny Korpus przybył do Nowej Ordy, gdzie rozpoczął formowanie struktur suderlandzkiej emigracji na zaprzyjaźnionej ziemi. Na tę chwilę Korpus posiada własne bazy wojskowe na wyznaczonych przez władze państwa ziemiach.

Hymn: Ochotnicy na nordackim stepie

1.
Ochotnicy na nordackim stepie,
Suderlandzką krew przelać gotowi,
Jako hołd dla Twej wielkiej ofiary,
Złożymy suderlandzką flagę w dłoni.

Schwarzengraueryści walczą z mocą,
Do swych czynów dodają kolory,
Bordowe, białe i złote na polu,
Szlachetnością swych serc wiodą bój!

Ref.
Ochotnicy, schwarzengraueryści,
Korpus ich misją wyróżnia się w boju,
W walce niezłomnej i odważnej,
Suderlandzką chwałę wznoszą ku niebu!

2.
Nie straszna nam pogoda ni mróz,
Ani stepowe gorące promienie,
Gdy zamarznie karabin - nasz stróż,
Bagnet w dłoni nam wystarczy jedynie.

Nie potrzebujemy schronów,
Przybyliśmy, by walczyć i żyć,
Z dumnie wypiętą piersią,
Krzycząc "Suderland wielki musi być!"

Ref.
Ochotnicy, schwarzengraueryści,
Korpus ich misją wyróżnia się w boju,
W walce niezłomnej i odważnej,
Suderlandzką chwałę wznoszą ku niebu!

3.
Gdy w boju stajemy,
Z gorliwością i sercem pełnym zapału,
Nasza krew daje nam siłę,
A wódz nasz prowadzi ku chwale.

Niech świat dowie się wszędzie,
Że suderlandzki żołnierz jest mocny,
W śniegach, w tajdze i w słońca żarze,
Zawsze stawi czoła z twarzą ku wrogom!

Ref.
Aż do śmierci! Aż do śmierci!
W Błękitnym Korpusie stań walecznie,
Na piersi gryfa niosąc z dumą,
Suderlandzki żołnierz – nieugięty w boju!

---------------------------------------------------------------------------------------
Melodia

[Karl Schwarzengrau]

Długośmy na ten dzień czekali
Z nadzieją niecierpliwą w duszy
Kiedy bez słów Marszałek Karl
Na mapie buławą strzałki ruszy.

Krzyk jeden pomknął wzdłuż granicy
I zanim zmilkł zagrzmiały działa
To w bój z szybkością nawałnicy
Suderlandzka siła zbrojna wyruszała...

50 000 żołnierzy zaprawionych w wieloletnich bojach to potężna siła. Wiele miesięcy poświęconych na reorganizację oraz przezbrojenie Korpusu nie pozostaną zmarnowane. Wszystko zostało już ustalone.

Suderlandzkie Siły Zbrojne - zarówno na morzu, lądzie i w powietrzu - odniosły razem 46 zwycięstw. Suderlandzki Błękitny Korpus jest bezpośrednim spadkobiercą formacji, a Marszałek Karl von Schwarzengrau zamierza dopisać kolejne zwycięstwo do listy triumfów. Czy "szczęśliwa gwiazda" marszałka poprowadzi go kolejny raz do zwycięstwa? Czy wyczerpała się w lutym 2021 roku?

[Andrzej Ordyński]

Relacje pomiędzy Suderlandczykami i miejscową ludnością układają się nad wyraz dobrze. Nie tylko gwardziści cenią sobie wspólne ćwiczenia z bardziej doświadczonymi kolegami, ale i cywile doceniają swoich sąsiadów za wysoki poziom kultury osobistej i zaangażowanie w życie lokalnych społeczności (choćby udział w czynach społecznych). Bazy suderlandzkie mają ponadto pozytywny wpływ na rozwój wymiany handlowej i poczucie bezpieczeństwa.

[Karl Schwarzengrau]

Suderlandzki Błękitny Korpus liczący 50 000 żołnierzy składa się z 10 grup bojowych - Anton, Berta, Cäsar, Dora, Emil, Friedrich, Gustaw, Heinrich, Ida oraz Julius. Każda grupa bojowa liczy 5 000 żołnierzy (złożona z dwóch pułków liczących po 2 000 żołnierzy, a także batalionu czołgów, kompanii niszczycieli, przeciwlotniczej, artylerii, zwiadu, logistycznej, sygnalizacyjnej i saperów).

Uzbrojenie

W 2020 roku, wskutek rozpoczęcia współpracy między Bialenią i firmą Ronon Shields a Państwem Suderlandzkim, rozpoczęto modernizację Suderlandzkich Sił Zbrojnych. Suderland wybronił się w trakcie wojny kolonialnej od maja do lipca 2020 roku, a broń otrzymana od Bialeńczyków była używana na Nordacie. Niestety, było jej za mało by pomogła odwrócić losy konfliktu z lutego 2021 roku. Otrzymana broń została ukryta w magazynach, a następnie przeniesiona do Bialenii, gdzie zbierała się suderlandzka emigracja. Broń została użyta w trakcie trwającej brodryjskiej wojny domowej rok temu. Od momentu przybycia suderlandzkiego korpusu na ziemie Nowej Ordy rozpoczęto renowację sprzętu oraz produkcję nowego. To umożliwiło znaczny skok technologiczny oraz jakościowy dla SBK.

Przewagę w liczebności oraz uzbrojeniu stanowi piechota wspierana przez wozy bojowe piechoty.





Każdy grupa bojowa jest wspierana przez oddziały pancerne, niszczycieli czołgów, artylerii oraz przeciwlotnicze.















Na wyposażeniu SBK znajduje się także niewielka liczba śmigłowców i samolotów nowej generacji.







Niestety, wojna roku 2021 pozbawiła Suderland całkowicie marynarki wojennej i wszystkie okręty znajdujące się w użytku zostały zatopione na Morzu Niedźwiedzim. Wskutek tego, SBK jest zmuszony do kooperacji na morzu z państwami sprzymierzonymi.

[Karl Schwarzengrau]

Sytuacja na wyspach suderlandzkich od co najmniej tygodnia napawała suderlandzką emigrację niepokojem. Wraz ze wsparciem morskim z Nowej Ordy w ostatnich dniach przygotowano operację mającą na celu zabezpieczenie wschodnich i centralnych obszarów Suderlandu celem powołania Suderlandzkiej Republiki Narodowo-Demokratycznej.

Dnia 26.08.2024 w godzinach wieczornych, grupy bojowe Anton, Berta, Cäsar, Dora, Emil, Friedrich, Gustaw, Heinrich, Ida oraz Julius przy wsparciu z okrętów rozpoczęły desant. Elitarne oddziały suderlandzkie zaprawione w wieloletnich bojach, w sile 50 000 przystąpiły do operacji mającej na celu zabezpieczyć wyznaczony obszar i zniszczyć komórki anarchistyczne kontrolujące obszar, jednocześnie uniemożliwiając postęp milicji Marksa i Razorina.

[Andrzej Ordyński]

W ostatnich dniach doszło do znaczącej reorganizacji floty Nowej Ordy, która została podzielona na trzy odrębne flotylle. O godzinie 18:44 26 sierpnia flota ordyjska rozpoczęła intensywny ostrzał pozycji wroga, zapewniając osłonę desantowi Suderlandzkiego Błękitnego Korpusu. Dzięki precyzyjnemu ogniowi artylerii morskiej, udało się zneutralizować kluczowe cele wroga, co umożliwiło bezpieczne lądowanie sił Suderlandu i zajęcie strategicznie ważnych przyczółków. Reorganizacja floty oraz działania skoordynowane z suderlandzkimi siłami lądowymi znacząco przyczyniły się do sukcesu operacji.

[Karl Schwarzengrau]

Ruchy suderlandzkich wojsk w dniu 27 sierpnia

Dzień po rozpoczęciu inwazji, Suderlandzki Błękitny Korpus przystąpił do dalszych walk na obszarze. Ofensywa jest prowadzona na 4 kierunkach - Moradores, Marwenabad, Bradburg oraz głównej wyspie hrabstwa Ellador, gdzie znajdują się miasta Holdburg oraz Ellador.

Moradores

Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Berta 4" wyruszył w kierunku północno-wschodnim zajmując pozycje w górach. Ten manewr znacząco utrudni przybycie wsparcia z centrum. Pułki "Berta 3" oraz "Anton 2" wyruszyły do ataku na 1. pułk milicji znajdujący się na wschód od miasta Moradores. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Anton 1" oraz Batalion Pancerny "Anton 1" zaatakowały przedmieścia miasta, uderzając na pozycje 2. pułku milicji.

Marwenabad

Batalion Pancerny "Ida 9" oraz Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Ida 17" uderzyły na pozycje 17. pułku milicji. "Ida 18" atakuje przedmieścia Marwenabadu, gdzie stacjonuje 14 pułk milicji. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Julius 19" zaatakował 15 pułk milicji. "Julius 20" przy wsparciu Batalionu Pancernego "Julius 10" zaatakował pozycje 20 pułku milicji.

Bradburg

Na froncie bradburskim, SBK przystąpił do okrążenia miasta. Wróg dał się okrążyć bez walki i rozpoczęto szturm na przedmieścia na wszystkich kierunkach. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Gustaw 14" zaatakował pozycje 22 pułk milicji. "Gustaw 13" przy wsparciu Batalionu Pancernego "Gustaw 7", po przemieszczeniu się w kierunku północnym, przystąpił do ataku na pozycje 21 pułku milicji. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Heinrich 16" wraz z Batalionem Pancernym "Heinrich 8", po przemieszczeniu się w kierunku północnym, przy wsparciu "Heinrich 15" zaatakowały 24 pułk milicji.

hrabstwo Ellador

W hrabstwie Ellador uniemożliwiono wrogowi odwrót w kierunku gór. Bitwa rozegra się w mieście oraz na terenach nizinnych. Na pozycje 29 pułki milicji uderzył Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Friedrich 11", wsparty przez Batalion Pancerny "Friedrich 6", który naciera na pozycje wrogiego pułku z kierunku wschodniego.

Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Emil 10" przy wsparciu Batalionu Pancernego "Emil 5" uderzył na centrum Elladoru, bronione przez 28 pułk milicji. Natarcie na Ellador jest osłaniane przez natarcie "Emil 9" na 31 pułk milicji, a także natarcie "Friedrich 12" na 30 pułk milicji stacjonujący na przedmieściach Elladoru.

Batalion Pancerny "Cäsar 3" wraz z Batalionem Pancernym "Dora 4" uderzają na pozycję 32 pułku milicji. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Cäsar 5" atakuje przedmieścia Holdburga, wchodząc w starcie z 33 pułkiem milicji. "Cäsar 6" po wcześniejszym manewrze w kierunku południowym, zaatakował pozycje 39 pułku milicji. Pułk Piechoty Zmechanizowanej "Dora 7" wykonał manewr mający na celu uniemożliwienie odwrotu 39 pułkowi milicji. "Dora 8" atakuje pozycje 35 pułku milicji.

Manewry milicji

Odnotowano przemieszczanie rezerw milicji w kierunku linii frontu. Zarazem wróg prawdopodobnie szykuje się do przemieszczenia 3 pułków milicji z jednej z wysp hrabstwa Ellador na wyspę Suderland.

Mapa wojsk


Mapa fizyczna (wczoraj zapomniałem wrzucić)


Jednostki

W oparciu o autorski system wojenny.

[Karl Schwarzengrau]

MAPA PO STARCIACH 27 SIERPNIA



Suderlandzkie jednostki wygrały wszystkie starcia z milicją. Udało się przejąć Ellador, który zostaje ogłoszony tymczasową stolicą Suderlandzkiej Republiki Narodowo-Demokratycznej. SBK stanął także u wrót Marwenabadu, Moradores oraz okrążył Holdburg i Bradburg. W hrabstwie Ellador udało się niemalże całkowicie zniszczyć opór wroga przy natarciu 4 grup bojowych z różnych stron. Szczególnie efektownie wypadły bataliony pancerne, które zadały wysokie straty wrogiej milicji.

Ruchy w dniu 28 sierpnia



Wroga milicja koncentruje się na zdławieniu desantu pod Moradores. 2 batalion pancerny przesunął się na wschód zajmując pozycje w górach i osłaniając południową flankę 4 pułku piechoty zmechanizowanej. Na odcinku Moradores jednostki SBK przystępują do szturmu na miasto zanim przybędą posiłki. Do zdobycia miasta wyznaczono 1 batalion pancerny, którego atak osłania 1 pułk piechoty zmechanizowanej atakując wroga na północ od miasta. 2 pułk piechoty z kolei wiąże walką 1 pułk milicji anarchistów, chcąc zepchnąć wroga jak najdalej od miasta.

Na odcinku Marwenabadu, wróg wycofuje się w kierunku gór, uniemożliwiając odcięcie 3 pułków milicji. 18 oraz 19 pułki piechoty zmechanizowanej przystępują do szturmu na miasto, który jest broniony przez pułk wrogiej milicji. Suderlandzkie jednostki na tym odcinku frontu zaprzestały działań ofensywnych, poza zajęciem opuszczonych przedmieść miasta. Celem jest zdobycie Marwenabadu i oczekiwanie na posiłki.

W hrabstwie Ellador postanowiono o przerzuceniu grupy bojowej Emil oraz Freidrich na wyspę Suderland. W tym celu zebrano jednostki grup bojowych w mieście Ellador. Grupy bojowe Cäsar oraz Dora przystępują do szturmu na Holdburg. 3 batalion pancerny uderza na pozycje 32 pułku milicji, 4 batalion pancerny na pozycje 35 pułku milicji. 4 batalion pancerny jest wspierany przez 8 pułk piechoty zmechanizowanej . 5 pułk piechoty zmechanizowanej atakuje pozycje 33 pułku milicji. Miasto Holdburg bronione przez 34 pułk milicji anarchistycznej jest atakowane przez 6 oraz 7 pułk piechoty zmechanizowanej.

Na froncie bradburskim 14 oraz 15 pułk piechoty zmechanizowanej przystąpiły do ataku na Bradburg, który broniony jest przez 4 pułki milicji, z czego 3 poniosły wysokie straty we wczorajszych walkach. Pozostałe jednostki grupy bojowej Gustaw oraz grupy bojowej Heinrich zabezpieczają wschodnią i zachodnią flankę frontu przez możliwym kontratakiem wroga.

[Karl Schwarzengrau]

Przemówienie Karla von Schwarzengrau z dnia 28 sierpnia 2024 w mieście Ellador

Ślę pozdrowienia wszystkim, którzy w swoich domach śledzą wiadomości dotyczące suderlandzkiej wojny domowej, żołnierzom, którzy siedzą w okopach, obywatelom przebywającym na terenach czerwonych i oczekują naszego przybycia, a także wszystkim obserwatorom spoza suderlandzkich granic. Pozdrawiam z radiostacji wyzwolonego miasta Ellador!

Nie zamierzam dzisiaj mówić wyłącznie o wojnie i celach militarnych. Celem jest nakreślenie zadań naszego państwa, a także potrzebie podjęcia działań w najbliższym czasie.

Nie możemy dyskutować nad jakimiś utopijnymi rozwiązaniami. Nie możemy także sztywno trzymać naszych ideologicznych wizji. By cele naszej operacji wojskowej zostały zrealizowane musimy porozumieć się w sprawie celów, jakie towarzyszą naszym działaniom.

Suderland, którego nazwę przywołuję z całym oddaniem swej duszy, cierpiał przez wiele lat. W latach 2021 i 2022, gdy podejmowaliśmy decyzje dotyczące kwestii "co dalej" przy wszelkich próbach odbudowy mówiliśmy, że jak mamy działać dalej w mikronacjach to stawiając Suderlandowi pomnik i idąc dalej by nie rozmieniać go na drobne. Znaleźli się jednak ludzie złej woli, którzy świadomie lub nieświadomie, przystąpili do odtworzenia Suderlandu, czyniąc z niego rozwijające i zwijające się yoyo. Kończy się to tym, że do władzy rościł sobie prawo człowiek posiadający fetysz WRONy i niepotrafiący nawet pisać przy zachowaniu podstawowych zasad języka, a na kanałach komunikacyjnych rozdający "kary milczenia", czymkolwiek by one nie były. Czymże to jest jak nie próbą zakpienia sobie z wieloletniego suderlandzkiego dziedzictwa?

Napluciem na suderlandzki pomnik jest próba odbudowy tego państwa przez osoby, które nie zwalczały patologii w państwie z lat 2016-17, lecz się do niej przyczyniały, przymykały na nią oko. Kto pozwalał na liczenie na forum? kto pisał ustawy o nobilitacjach, z których śmiano się w najbardziej odległych krajach Pollinu? Kto sprawił, że na nas spoglądano jak na przerośnięte yoyo?

Po drugiej stronie konfliktu mamy świężą suderlandzką krew, która przybyła w drugiej połowie roku 2017 i później. Kto odsiewał trolli? Kto sprawił, że Suderland przestał być przedmiotem obelg oraz wszelkich kpin? To była ciężka robota nas - Dmowskiego, moja, a także naszych kolegów, którzy wydatnie wspierali nasze wysiłki. To, że się pokłóciliśmy w pewnym etapie - niczego w tej historii nie zmienia.

Wspólnym celem naszego zrywu jest zadbanie o suderlandzki pomnik. Organizujemy Suderland przy Bastionie celem jego trwałego zabezpieczenia - tak jak zabezpieczono Bialenię. Suderland powinien podzielić losy Bialenii, a nie Brodrii - a więc państwa, które odradza się co kilka miesięcy na miesiąc lub dwa i znika. Celem władz Suderlandzkiej Republiki Narodowo-Demokratycznej będzie dołączenie do Paktu Bundżadarskiego, a także nawiązanie stosunków dyplomatycznych z państwami Bastionu. Naszym głównym celem jest uchronienie Suderlandu przed roztrwonieniem dziedzictwa państwa przez ludzi, którzy najprawdopodobniej celowo pomijają wszystko co działo się po roku 2018, a jak się odnoszą do tego okresu - to wybiórczo, wykorzystując to, co pasuje narracji.

W jednym miejscu świata powiedziano, że argument o braku pytania ostatnich legalnych władz jest irracjonalny. Wypada odpowiedzieć autorowi tych słów. Gdy w latach minionych próbowano odbudowywać Suderland, najpierw każdy z nas otrzymywał o tym informacje i pytanie czy chce działać. Tego wymaga po prostu przyzwoitość - by zapytać każdego, kto dołożył swoją cegiełkę do Suderlandu. Rzeczona osoba - Fryderyk Marks - także otrzymywała zaproszenia, które odrzucała. Tymczasem ta odbudowa przebiegła w atmosferze konspiracji - nikt nic nie wiedział, Marks zdecydował o odbudowie i stworzył państwo, a Razorin mnie oraz Dmowskiemu zakomunikował, że nie jesteśmy mile widziani przez Marksa. Tak się po prostu nie robi. Nie jest to spór o legislację, ale o historię, która nie obroni samej siebie.

Jeśli Marks i jego reszta wyraża jakkolwiek koncyliacyjne stanowisko, apeluję z tego miejsca o uznanie linii demarkacyjnej zasugerowanej w oświadczeniu suderlandzkiej emigracji. Niech istnieją dwa Suderlandy. Może z biegiem czasu dojdziemy do porozumienia i zjednoczenia. Jeśli tak się nie stanie to poprzez zaistnienie dwóch państw nikt nie zostanie wykluczony.

Brak wcześniejszego międzynarodowego zabezpieczenia obszarów Suderlandu były błędem. W Arcadii deklarowano próby zabezpieczenia, ale działano zbyt wolno. Dlatego zabezpieczymy Suderland - jego obszar oraz dziedzictwo - w taki sposób.

Przemówienie zakończę wezwaniem, stanowiącym motto jednego z tak zwanych realowych państw

Suderland Una!
Suderland Grande!
Suderland Libre!
Arriba Suderland!

[Stanisław Dmowski]

W pełni popieram!

/-/ Dmowski