Bastion Pollin

Pod koniec XIX wieku na hasselandzkiej wyspie Suratta archeolog-amator dokonał odkrycia, które na zawsze zmienić mogło nasze postrzeganie prehistorii Pollinu. Wówczas na tej niewielkiej hasselandzkiej wyspie odkryto szkielet prehistorycznego giganta. Mogło to oznaczać gigantyczny przełom w archeologii, tak się jednak nie stało. Być może komuś zależało i dalej zależy na tym, abyśmy nie znali prawdy o swojej przeszłości?

Cała zaczyna się dość prozaicznie. W roku 1898 winkulijski archeolog-amator Paul Uhle natknął się podczas standardowych wykopalisk na olbrzymi szkielet. Miał on, według pierwszych szacunków, pochodzić sprzed około 200 tysięcy lat i reprezentować nieznany dotąd gatunek prehistorycznego giganta. Szkielet mierzył ponad 3 metry i ważył blisko 200 kilogramów. Z wyglądu przypominał człowieka, różnicą były tylko ogromne rozmiary.

Odkrycie to zrobiło furorę na Sutatcie oraz okolicznych wyspach. Każdy chciał zobaczyć prehistorycznego giganta, a Paul Uhle za niewielką opłatą umożliwiał oglądanie eksponatu. Zarówno on sam, jak i lokalne władze chciały, by odkrycie to dotarło do wiadomości archeologów, historyków i biologów. Nawiązano kontakt z czołowymi sarmackimi oraz nordackimi uczelniami. Część z nich zignorowała doniesienia, ale niektórzy badacze zainteresowali się szkieletem i stwierdzili, że chętnie go zbadają.

W prasie pojawiły się teorie o tym, że gigantyczne istoty mogły istnieć na Pollinie przed pojawieniem się człowieka. Wielu ludzi uwierzyło, że ten szkielet to klucz do odkrycia prawdy o tajemniczych erach prehistorycznych. Paul Uhle chętnie udzielał wywiadów w których dzielił się ochoczo swoimi bardziej lub mniej prawdopodobnymi teoriami.

Po kilku miesiącach na Surattę przybyli pierwsi naukowcy. Unikali oni kontaktu z mediami, a do samego odkrywcy podchodzili z daleko idącym dystansem. Już wkrótce pojawiły się pierwsze oznaki, że coś jest nie tak. Naukowcy zaczęli nalegać na przewiezienie szkieletu do którejś z renomowanych uczelni, gdzie możliwe będzie przeprowadzenie bardziej szczegółowych badań. Wykluczali udział Uhlego lub któregoś z przedstawicieli lokalnej wspólnoty w badaniach. Wszyscy zaczęli podejrzewać, że coś jest nie tak. Ostatecznie jednak w 1900 r. szkielet wyruszył w drogę do Grodziska. Tutaj kończą się pewne informacje. Sarmaccy archeologowie nie odpowiadali na próby kontaktu, a gdy odkrywca giganta osobiście udał się do stolicy Księstwa (transport wspaniałomyślnie ufundowali mu mieszkańcy Suratty), poinformowano go, że szkielet zaginął w czasie transportu i nigdy nie dotarł do akademii.

Zaczęły krążyć plotki o tajemniczym spisku, w którym mieli być zamieszani sami archeologowie. Według niektórych źródeł, szkielet został ukryty, aby nie ujrzał światła dziennego, ponieważ zawierał informacje, które mogłyby zatrzeć dotychczasowe wyobrażenia na temat historii ludzkości. Inni twierdzili, że szkielet został skradziony przez tajemnicze organizacje, które chciały zataić przed światem prawdę.

Historia ta stała się inspiracją dla wielu entuzjastów teorii spiskowych, którzy twierdzili, że istnieje ukryta prawda o prehistorii, którą znają elity i wysoko postawieni naukowcy. W Internecie do dziś natknąć się można na liczne teorie i spekulacje dotyczące losów giganta z Suratty. Niektórzy twierdzili, że szkielet był jednym z wielu dowodów na istnienie starożytnych cywilizacji, które zostały skrycie wymazane z podręczników do historii.

Czy jednak historia o szkielecie prehistorycznego giganta jest prawdziwa, czy może stanowi efekt mistyfikacji Uhlego? To pytanie pozostaje otwarte, a tajemnica wyspy Suratta nie przestaje fascynować i pobudzać wyobraźnię entuzjastów teorii alternatywnych na całym świecie. Jednakże, bez względu na to, czy to prawda, czy fikcja, opowieść ta na zawsze pozostanie jednym z najbardziej tajemniczych rozdziałów w historii archeologii.

Czy rząd Hasselandu zbyje tak poważne oskarżenia milczeniem? Nasi reporterzy od kilku dni bezskutecznie próbują skontaktować się z Departamentem Ochrony Zabytków Królestwo Hasselandu.
@Vilarte

A już w następnym artykule przełomowe informacje na temat śnieżnego człowieka grasującego w górach Austro-Węgier i Edelweissu!