Tak się składa, że akurat siły morskie przetrwały okres upadku państwowości bialeńskiej i braku władzy przez prawie dwa lata w najlepszym stanie. Co więcej były one już w czasach Departamentu Lisewskiego niewspółmiernie duże do innych rodzajów wojsk.
Wynikało to ze specyfiki Półwyspu Lisewskiego oraz systemu Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej. Na pewnym etapie rozwoju państwa oraz gospodarki lennej – gwardie lenne z pierwotnych „formacji pałacowych” rozwinęły się w rezerwowe formacje regularnych Sił Zbrojnych. Stały się swoistym elementem „gwardii narodowej”, która na czas mobilizacji i wojny wchodziła w skład SZ RB – a finalnie posiadały sprzęt i uzbrojenie tylko o jedną generację starszy od tego w regularnych siłach zbrojnych.
W przypadku dawnego Departamentu Lisewskiego i jego elementów w postaci lenn Razorno i Lisendorff szczególny nacisk położono na kwestie sił morskich. Było to związane z położeniem terenu, który przez morze graniczył z Muratyką – a stosunki z tym krajem były różne… od przyjaźni do swoistej wrogości spowodowanej działaniami ichniego przywódcy zwanego Waksmanem.
W związku z tym na Gwardię Razorna i Gwardię Lisendorff spadła rola ewentualnej obrony Wyspy Bialeńskiej z tego kierunku oraz wymusiło to budowę całkiem sporej floty. Co zresztą odbywało się też przy udziale Marynarki Wojennej RB, która przekazywała czasami starsze okręty do gwardii lennych i Gwardii Rzeszy Bialeńskiej. W przypadku Gwardii Razorna był to lekki lotniskowiec ORB "Rzesza Bialeńska" (551), który został nazwany OGR „Tajfun”.
Z KART HISTORII:
ORGANIZACJA, WYPOSAŻENIE I REZERWY MARYNARKI WOJENNEJ REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ W II POŁOWIE 2020.
W chwili zakończenia funkcjonowania Departamentu Lisewskiego siły morskie obu lenników składały się z 2 lekkich lotniskowców, 2 krążowników, 4 niszczycieli, 4 fregat, 6 małych korwet i 6 okrętów podwodnych (dwóch typów). Duże okręty tworzyły rezerwową 15 Grupę Bojową podporządkowaną 1 Flocie Uderzeniowej.
Z KART HISTORII:
STOCZNIA RAZORNO 2019-2021
W okresie samodzielnego funkcjonowania departamentu w pozbawionym władzy państwowej i nadzoru gospodarzy wyzbyto się lekkiego lotniskowca OGR „Tajfun” oraz sześciu małych fregat. Oba typy okrętów uznano za nieprzydatne w zmieniającej się sytuacji.
Lekki lotniskowiec OGR „Tajfun” nadawał się w zasadzie tylko do roli „Sea Control Ship” oraz do zapewniania niewielkiej osłony lotniczej w ramach grupy uderzeniowej. Z chwilą gdy flota gwardii lennej przestała istnieć jako rezerwa bialeńskiej floty (bo państwo upadło, a nim jego siły zbrojne) zmieniły się zadania – teraz dotyczą one obrony Półwyspu Lisewskiego i do tego celu nie ma potrzeby posiadania nadmiernych sił lotnictwa pokładowego, bo wsparcie zapewnia lotnictwo z lądu.
Lotniskowiec „Tajfun” był jednostką nową – był to najnowszy większy okręt Gwardii Razorna zbudowany w sierpniu 2020 w Stoczni Bialeńskiej w Sateda. Został sprzedany na „wolnym rynku” (nie zachowały się dokumenty komu… taki to był czas braku zwierzchniej władzy i konieczności radzenia sobie z trudna rzeczywistością różnymi sposobami), a środki przeznaczono na utrzymanie pozostałych jednostek.
Podobnie postąpiono z sześcioma małymi korwetami… stały się one po prostu nieprzydatne. Dość wyspecjalizowane i niewielkie jednostki przeznaczone głownie do ataków rakietowych na średnie okręty nawodne miały bronić Półwyspu gdy w tym czasie główne siły floty miały działać operacyjnie w Marynarce Wojennej RB. Tylko, że po upadku Republiki Bialeńskiej te główne siły floty lennej nie miały już działać na odległych akwenach – to i one stanowią teraz trzon obrony Półwyspu Lisewskiego. A małe korwety nie bardzo nadawały się do celów patrolowych… a więc również zostały sprzedane.
Nie były to jedyne „ubytki” flot lennych – bo nie wszystkie jednostki wróciły z oddelegowania do Gwardii Rzeszy Bialeńskiej… nie udało się ocalić dwóch największych okrętów podwodnych czyli OGR „Pyton” i OGR „Boa”. W zasadzie nie wiadomo obecnie co się z nimi stało – zresztą podobnie jak z wieloma okrętami dawnej Rzeszy Bialeńskiej oraz regularnej Marynarki Wojennej Republiki Bialeńskiej. Czy je sprzedano na czarnym rynku czy może zatonęły lub po prostu rdzewieją gdzieś w odległych portach? Trzeba się będzie kiedyś tego dowiedzieć…
Jednak floty lenników Półwyspu Lisewskiego w okresie „bezkrólewia” ponosiły nie tylko straty… Do portów Półwyspu Lisewskiego przybyło też kilka jednostek dawnej Marynarki Wojennej Republiki Bialeńskiej oraz Gwardii Rzeszy Bialeńskiej. Ich załogi pozbawione dowództwa uznały, że to tutaj mają największe szanse na przetrwanie trudnych czasów.
Trafiły do portu w Razornie dwa nowoczesne niszczyciele Bialeńskie – ORB „Lisewszczyzna” i ORB „Oceania” (typ D-80). Nic w sumie dziwnego, bo na tym pierwszych służyło wielu marynarzy pochodzących właśnie z terenu Półwyspu Lisewskiego – a obie jednostki wchodziły w skład dawnej 11 Grupy Bojowej w 1 Flocie Uderzeniowej MW RB. O pozostałych niszczycielach bialeńskiej floty nie mamy żadnych wieści.
Z Wysp Przyjaźni przypłynęły dwie korwety typu K-40 (ORB „Jeziorno” i ORB „Kluczyn”) oraz dwa małe okręty podwodne typu S-60 (ORB „Delfin” i ORB „Orka”). Kolejne trzy korwety typu K-40 przybyły z Gwardii Rzeszy. Ich załogi podobnie jak załogi dwóch niszczycieli uznały, że największe szanse mają na terenie dobrze rozwiniętego dawnego Departamentu Lisewskiego.
Kolejnym nabytkiem był okręt lotniczo-desantowy, który był budowany w Stoczni Bialeńskiej w Sateda z przeznaczeniem na eksport w chwili upadku bialeńskiej państwowości. Ponieważ jednostka była w końcowej fazie wyposażania, choć jeszcze nie była w pełni uzbrojona to część stoczniowców i marynarzy z różnych bialeńskich okrętów stacjonujących w Sateda (była tam też duża baza Marynarki Wojennej) - ludzi zresztą pochodzących głównie z Półwyspu Liesewskiego, uruchomiła okręt i udała się do Razorna.
Tutaj w miejscowej stoczni przez ostatnie półtora roku mozolnie wykończono i wyposażono okręt. Co prawda jego uzbrojenie nie jest tak nowoczesne jak planowano (bo np. z braku innych możliwości zainstalowano działa 127 mm stosowane na krążownikach klasy „Orkan” i niszczycielach klasy „Grom”), ale jednostka jest już zdolna do działań operacyjnych. Zastąpiła ona lotniskowiec „Tajfun” – zresztą otrzymała po nim nazwę. Obecnie jest to OKL (Okręt Katechonatu Lisewskiego) „Tajfun”. Ponieważ jest to jednostka desantowa o dużych możliwościach transportowych będzie bardzo przydatna w kontaktach z metropolią (odrodzoną Brodrią na kontynencie Nordaty).
Dodatkowo z bazy w Sateda przypłynęły dwa okręty zaopatrzeniowe, a siły morskie Katechonatu wcieliły (po modernizacji) cywilny transportowiec oraz budowany w czasie upadku Bialenii w Razornie szybki transportowiec wojskowy. Tym samym Lisewska flota dysponuje całkiem przyzwoitymi jednostkami zaopatrzeniowymi i transportowymi – to również ułatwi kontakty z kontynentalną Brodrią.
PREZENTACJA JEDNOSTEK „FLOTY LISEWSKIEJ”
Lekki lotniskowiec OKL „Tsunami”.
Lotniskowiec jako ORB „Rzesza Bialeńska” został przejęty z Królewskiej Marynarki Wojennej Hasselandu (gdzie nosił nazwę OKH "Valtaria" i nuemr taktyczny 551) w ramach rozbudowy floty RB w dniu 5 września 2016. Okręt wymieniono na dwie zbudowane dla KWM fregaty rakietowe oraz 36 wielozadaniowych samolotów bojowych typu RAT F-11S.
W początkach października 2020 został wycofany z składu Marynarki Wojennej Republiki Bialeńskiej (zasypiał go znacznie nowocześniejszy i większy lekki lotniskowiec o tej samej nazwie i numerze taktycznym L-183), a 27 października 2020 jednostka została oficjalnie przekazana Morskiej Gwardii Razorna.
Jest to stosunkowo niewielki okręt lotniczy przeznaczony do wykonywania różnorodnych zadań zarówno w zakresie zapewniania osłony lotniczej własnym jednostkom wojennym, poprzez eskortę konwojów zaopatrzeniowych i patrolowanie wyznaczonych akwenów i reagowanie na naruszenia zamkniętych obszarów przez siły powietrzne i nawodne, zwalczanie okrętów podwodnych aż do zapewniania osłony lotniczej własnym siłom desantowym.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność standard – 10100 t
Wyporność pełna – 13800 t
Długość okrętu – 180,2 m
Szerokość kadłuba – 33,4 m
Wymiary pokładu startowego – 174 x 30,4 m
Zanurzenie – 8,2 m
Prędkość – 30 węzłów
Zasięg – 7000 Mm przy prędkości 20 węzłów
Załoga – 630 marynarzy (+100 osób personelu lotniczego)
Uzbrojenie:
2 wyrzutnie przeciwlotniczych kierowanych pocisków rakietowych (8-pojemnikowa)
6 działek przeciwlotniczych 40mm (3 stanowiska – wieże dwudziałowe)
Na okręcie może bazować do 18 samolotów i śmigłowców, a lotniskowiec nie posiada katapult i może przyjmować tylko samoloty pionowego startu i lądowania, przy czym mogą one startować z krótkiego rozbiegu, co zwiększa ich możliwy udźwig i zasięg. Przód pokładu jest uformowany w rampę startową o kącie 4 stopni.
Okręt lotniczo-deantowy OKL „Tajfun”
Jednostka pozyskana ze stoczni w Sateda po upadku Republiki Bialeńskiej i ukończona w Stoczni Razorno.
Jest to spory okręt lotniczo-desantowy przeznaczony do przewozu desantu w sile batalionu z możliwością dokowania barek desantowych oraz przewozu pojazdów pływających.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność pełna – 39900 t
Długość kadłuba – 250 m
Szerokość kadłuba – 32 m
Wymiary pokładu startowego – 254 x 40,2 m
Zanurzenie – 7,9 m
Prędkość – 24 węzły
Zasięg – 10000 Mm przy prędkości 20 węzłów
Załoga – 950 marynarzy
Uzbrojenie:
- 2 wyrzutnie przeciwlotniczych kierowanych pocisków rakietowych (8-pojemnikowe)
- 3 działa uniwersalne 127 mm (3 stanowiska – wieże jednodziałowe)
Na okręcie może bazować do 26 śmigłowców transportowych (w zależności od ich wielkości 18-26) oraz 6 samolotów pionowego startu i lądowania.
Krążowniki klasy „Orkan”
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
- OKL „Orkan”
- OKL „Cyklon”
Okręty klasy „Orkan” to krążowniki rakietowe wyposażone z zintegrowany system wykrywania, naprowadzania i kierowania ogniem, którego głównym zadaniem jest ochrona przeciwlotnicza i przeciwrakietowa. Służy również do wykrywania i niszczenia celów nawodnych i podwodnych.
Okręty zbudowano w stoczni Razorno w sierpniu 2020 i służyły one w Morskiej Gwardii Razorna pod tymi samymi nazwami.
Dane taktyczno-techniczne okrętów:
Wyporność standard: 7400 t
Wyporność pełna: 9600 t
Długość: 173 m
Szerokość: 16,8 m
Zanurzenie: 10,2 m
Prędkość: 32,5 w
Zasięg: 6000 Mm przy 20 w i 3300 Mm przy 30 w
Załoga: 350
Uzbrojenie:
- 16 bloków (128 silosów) uniwersalnych wyrzutni rakiet (po 8 bloków na dziobie i na rufie),
- 2 poczwórne wyrzutnie rakiet przeciwokrętowych (zlokalizowane na rufie),
- 2 uniwersalne działa morskie 127 mm (jedno na dziobie i jedno na rufie),
- 2 zestawy bezpośredniej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej kal. 20 mm (na śródokręciu, na nadbudówce - po jednym z każdej burty),
- 4 wkm 12,7 mm (montowane w różnych miejscach okrętu),
- 2 trzyrurowe wyrzutnie torped 324 mm przeciw okrętom podwodnym,
- 2 śmigłowce ZOP.
Niszczyciele klasy „Grom”
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
- OKL "Grom"
- OKL "Błyskawica"
- OKL "Piorun"
- OKL "Grzmot"
Niszczyciele klasy Grom to duże jednostki przeznaczone głównie do walki z celami nawodnymi za pomocą artylerii lufowej oraz kierowanych pocisków rakietowych, jak i do zwalczania okrętów podwodnych oraz obrony przeciwlotniczej.
Dane taktyczno-techniczne okrętów:
Wyporność standard: 7000 t
Wyporność pełna: 8100 t
Długość: 171,7 m
Szerokość: 16,8 m
Zanurzenie: 8,85 m
Prędkość: 32,5 w
Zasięg: 6000 Mm przy 20 w i 3300 Mm przy 30 w
Załoga: 330 marynarzy
Uzbrojenie:
- 8 bloków (64 silosy) pionowych uniwersalnych wyrzutni rakiet (na dziobie),
- 2 4-pojemnikowe wyrzutnie rakiet przeciwokrętowych (zlokalizowane na śródokręciu),
- 8-pojemnikowa wyrzutna przeciwlotniczych kierowanych pocisków rakietowych (na rufie)
- 2 uniwersalne działa morskie 127 mm (na dziobie i na rufie),
- 2 zestawy bezpośredniej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej kal. 20mm (na nadbudówce dziobowej i rufowej),
- 4 wkm 12,7 mm (montowane w różnych miejscach okrętu),
- 2 3-rurowe torped 324 mm przeciw okrętom podwodnym,
- 2 śmigłowce ZOP,
Niszczyciele bialeńskiego typu D-80
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
OKL "Tornado" (ex ORB "Lisewszczyzna")
OKL "Huragan" (ex ORB "Oceania")
Niszczyciele typu D-80 to nowoczesne okręty rakietowe wyposażone z zintegrowany system wykrywania, naprowadzania i kierowania ogniem, którego głównym zadaniem jest ochrona przeciwlotnicza i przeciwrakietowa – podobny system jak na krążownikach klasy „Orkan”, ale nowocześniejszy i dostosowany do montowania na mniejszych jednostkach.
Jednostki SA jednak uniwersalne i są skuteczne również do walki z celami nawodnymi oraz zwalczania okrętów podwodnych. Stworzono je w celu zastąpienia zarówno krążowników klasy „Orkan”, niszczycieli klasy „Grom” oraz fregat klasy „Wicher” – jako nowoczesne i uniwersalne okręty.
W Bialenii zbudowano w sumie dziesięć niszczycieli tej klasy:
ORB „Starobialenia” (D-81)
ORB „Polesie” (D-82)
ORB „Anatolia” (D-83)
ORB „Dżamahirija” (D-84)
ORB „Valhalla” (D-85)
ORB „Lahazydia” (D-86)
ORB „Jahołdajewszczyzna” (D-87)
ORB „Pomorze” (D-88)
ORB „Oceania” (D-89)
ORB „Lisewszczyzna” (D-90)
Pierwsze dwa niszczyciele klasy D-80 zamówione zostały w ramach rozbudowy floty razem z lotniskowcem ORB „Republika Bialeńska” w dniu 6 sierpnia 2014 w Stoczni im 1. Maja w Mesjano, które weszły do służby po testach przeprowadzonych 13 sierpnia 2014.
Następnie budowano przyjmowano do służby kolejne jednostki tej klasy:
27 stycznia 2015: dwa okręty o nr taktycznych D-83 i D-84,
16 kwietnie 2016: dwa okręty o nr taktycznych D-85 i D-86,
7 września 2016: dwa okręty o nr taktycznych D-87 i D-88.
29 września 2020: dwa okręty o nr taktycznych D-89 i D-90.
Dwie ostatnie jednostki po upadku Republiki Bialeńskiej zostały wcielone do lisewskiej floty.
Dane taktyczno-techniczne okrętów:
Wyporność standard – 7100 t
Wyporność pełna – 9800 t
Długość okrętu – 155 m
Szerokość kadłuba – 20,4 m
Zanurzenie – 9,3 m
Prędkość – 32 węzły
Zasięg – 4400 Mm przy prędkości 20 węzłów
Załoga – 330 marynarzy
Uzbrojenie :
- uniwersalne działo morskie kal. 127 mm (na dziobie)
- 2 zestawy przeciwlotnicze obrony bezpośredniej 20 mm (na dziobowej i rufowej nadbudówce)
- 12 bloków (96 silosów) uniwersalnych pionowych wyrzutni rakiet (4 bloki na dziobie i 8 na rufowej nadbudówce)
- 4 wkm 12,7 mm (montowane w różnych miejscach okrętu),
- 2 3-rurowe torped 324 mm przeciw okrętom podwodnym,
- 2 śmigłowce ZOP.
Fregaty typu „Wicher”
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
OKL "Wicher"
OKL "Burza"
OKL "Sztorm"
OKL "Szkwał"
Fregaty klasy Wicher to jednostki przeznaczone przede wszystkim do zwalczania okrętów podwodnych, które posiadają jednocześnie ograniczone możliwości obrony przeciwlotniczej i walki z celami morskimi.
Dane taktyczno-techniczne okrętów:
Wyporność standard: 3100 t
Wyporność pełna: 4000 t
Długość: 138,8 m
Szerokość: 14 m
Zanurzenie: 6,7 m
Prędkość: 33 w
Zasięg: 4500 Mm przy 20 w
Załoga: 180
Uzbrojenie:
- uniwersalna 1-prowadnicowa wyrzutnia rakiet (na dziobie)
- 1 blok wyrzutni (8 silosów) rakiet przeciwlotniczych (na dziobie, przed wyrzutnią uniwersalną)
- uniwersalne działo morskie kal. 76 mm (na śródokręciu, na nadbudówce)
- zestaw bezpośredniej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej kal. 20 mm (na nadbudówce rufowej),
- 4 wkm 12,7 mm (montowane w różnych miejscach okrętu),
- 2 3-rurowe torped przeciw okrętom podwodnym ZOP-324-3,
- śmigłowiec ZOP.
Korwety bialeńskiego typu K-40
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
- OKL "Razorno" (ex ORB "Razorno", ex ORZ "Ronon Dex" )
- OKL "Lisendorff" (ex ORB "Krabin", ex ORZ "Thomas von Lisendorrf")
- OKL "Koga" (ex ORB "Bern", ex ORZ "Akrypa")
- OKL "Pasat" (ex ORB "Jeziorno)
- OKL "Ronin" (ex ORB "Kluczyn)
Są to uniwersalne korwety przeznaczone zarówno do walki z mniejszymi jednostkami nawodnymi (uzbrojeniem lufowym lub rakietowym) oraz do zwalczania okrętów podwodnych (torpedy ZOP). Dzięki sporej pojemności kadłuba (dobre warunki bytowania załóg) nadają się doskonale do długotrwałych zadań patrolowych i ochrony morskich granic. We flocie Gwardii Lisewskiej jednostki pełnią głownie rolę patrolową i jednostek ochrony granic morskich i stref ekonomicznych.
W Republice Bialeńskiej zbudowano osiem jednostek tej klasy (pierwsze cztery w 2014, kolejne w 2015):
ORB „Bern” (K-41)
ORB „Kluczyn” (K-42)
ORB „Jeziorno” (K-43)
ORB „Szkutno” (K-44)
ORB „Krabin” (K-45)
ORB „Razorno” (K-46)
ORB „Bark” (K-47)
ORB „Zatoczyn” (K-48)
W październiku jednostki wycofano z linii i sześć z nich przekazano gwardiom, a dwie przebazowano na Wyspy Przyjaźni w charakterze okrętów szkolnych.
Do obecnej floty Gwardii Lisewskiej trafiły obie jednostki szkolne oraz trzy z dawnej gwardii Rzeszy Bialeńskiej – los pozostałych jest nieznany.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
– Wyporność – 1800 t
– Długość okrętu – 91,2 m
– Szerokość kadłuba – 11,1 m
– Zanurzenie – 4,5 m
– Prędkość – 27 węzłów
– Zasięg – 4000 Mm przy 18 węzłach
– Załoga – 100 marynarzy
Uzbrojenie:
–uniwersalne działo morskie kal. 76 mm (na dziobie)
– 4 działa przeciwlotnicze 40mm (2 stanowiska dwudziałowe na nadbudówce dziobowej i na rufie)
– 2 wkm 12,7mm
– 4 wyrzutnie przeciwokrętowych pocisków rakietowych (na pokładzie rufowym)
– 6 wyrzutni torped ZOP-324-3 (dwa bloki po 3 wyrzutnie na każdej burcie)
Okręt ma lądowisko dla śmigłowców i może zabierać śmigłowiec zwalczania okrętów podwodnych – pierwotnie (w bialeńskiej służbie) jednostki nie miały hangaru, a tylko możliwość operowania z lądowiska, ale obecnie po modernizacji w Stoczni Razorno zastosowano składany hangar dla śmigłowca.
Okręty podwodne typu „Narwal”
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
- OKL "Narwal" (ex OGL "Kobra")
- OKL "Kaszalot (ex OGL "Anakonda")
- OKL "Rekin" (ex OGL "Grzechotnik")
- OKL "Barakuda" (ex OGL "Czarna mamba)
Myśliwskie okręty podwodne o napędzie klasycznym zbudowane w 2020 w Stoczni Razorno.
Dane taktyczno-techniczne okrętów
Wyporność nawodna: 2200 t
Wyporność podwodna: 2450 t
Długość: 76 m
Szerokość: 9,9 m
Zanurzenie: 7,4 m
Prędkość: 12 węzłów na powierzchni i 20 węzłów pod wodą.
Głębokość zanurzenia operacyjna: 350 m
Głębokość zanurzenia maksymalna: 500 m
Załoga: 75 marynarzy
Uzbrojenie:
- 6 wyrzutni torped kal. 533 mm z możliwością wystrzeliwania manewrujących pocisków przeciwokrętowych.
Okręty podwodne bialeńskiego typu S-60
Jednostki w służbie Floty Gwardii Lisewskiej:
- OKL "Delfin" (ex ORB „Delfin”)
- OKL "Orka” (ex ORB „Orka”)
Okręty podwodne klasy S-60 zostały wcielone do Marynarki Wojennej w początkach tworzenia się sił morskich Republiki Bialeńskiej w styczniu 2014 i służyły w Marynarce Wojennej Republiki Bialeńskiej przez ponad 6,5 roku.
W październiku 2020 dwie jednostki (S-63 i S-64) zostały wycofane z eksploatacji, a pozostałe dwie (S-61 i S-62) zostały przeklasyfikowane na jednostki szkolne. Te dwa okręty po upadku Republiki Bialeńskiej przybyły na Półwysep Lisewski i obecnie zostały wcielone do floty Katechonatu.
Okręty podwodne klasy S-60 to niewielkie jednostki przystosowane do obrony podwodnej głównie na wodach przybrzeżnych – napędzane silnikami wysokoprężnymi na powierzchni (z możliwością pływania przy ich użyciu na głębokości peryskopowej) oraz silnikami elektrycznymi w zanurzeniu.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność podwodna – 1810 t
Długość okrętu – 64,4 m
Szerokość kadłuba – 6,5 m
Zanurzenie – 6,2 m
Prędkość pod wodą – 22,5 węzła
Prędkość na powierzchni – 11,5 węzła
Głębokość zanurzenia operacyjna – 300m
Głębokość zanurzenia maksymalna – 500m
Załoga – 36 marynarzy
Uzbrojenie:
8 wyrzutni torped 533mm
14 torped, ewentualnie też kierowane pociski przeciwokrętowe.
OKRĘTY LOGISTYCZNE
Okręt zaopatrzeniowy OKL „Fala”
Jednostka przeznaczona do zaopatrywania okrętów floty na morzu – przewozi paliwo, uzbrojenie i zaopatrzenie np.:
- 20000 ton paliwa
- 2150m ton amunicji
- 500 ton zapasów suchych
- 250 ton zapasów chłodzonych
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność standard – 54000 t
Długość okrętu – 242 m
Szerokość kadłuba – 33 m
Zanurzenie – 12 m
Prędkość – 30 węzłów
Załoga – 600 marynarzy
Uzbrojenie:
- 8-pojemnikowa wyrzutna przeciwlotniczych kierowanych pocisków rakietowych (na dziobie)
- 2 zestawy bezpośredniej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej kal. 20mm (na nadbudówce rufowej),
Okręt zaopatrzeniowy OKL „Bryza”
Jednostka przeznaczona do zaopatrywania okrętów floty w amunicję.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność standard –21 t
Długość okrętu – 171 m
Szerokość kadłuba – 25 m
Zanurzenie – 9,4 m
Prędkość – 20 węzłów
Załoga – 400 marynarzy
Uzbrojenie:
- 4 działa uniwersalne 76 mm (2 stanowiska 2-działowe)
- 2 zestawy obrony bezpośredniej 20 mm (2 stanowiska).
Szybki okręt transportowy OKL „Monsun”
Szybka i nowoczesna, duża jednostka transportowa, zdolna do dotrzymania tempa najszybszym okrętom wojennym.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność – 55350 t
Długość okrętu – 288 m
Szerokość kadłuba – 32 m
Zanurzenie – 11 m
Prędkość – 33 węzły
Załoga – 70 marynarzy
Uzbrojenie: nieuzbrojony
Tankowiec OKL „Przypływ”
Tankowiec floty, średniej wielkości - przebudowany z jednostki cywilnej.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność – 34000 t
Długość okrętu – 179 m
Szerokość kadłuba – 25,6 m
Zanurzenie – 11 m
Prędkość – 16 węzłów
Załoga – 60 marynarzy
Uzbrojenie: nieuzbrojony
Okręt transportowy OKL „Bora”
Pojazdowiec (Ro-Ro) przebudowany z jednostki cywilnej.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność – 33900 t
Długość okrętu – 208,5 m
Szerokość kadłuba – 31 m
Zanurzenie – 10,8 m
Prędkość – 23 węzłów
Załoga – 50 marynarzy
Uzbrojenie: nieuzbrojony
Okręt transportowo-desantowy OKL „Zorza”
Jednostka przeznaczona zarówno do transportu morskiego, jak i do desantowania za pomocą barek desantowych - możliwość przewozu do 600 żołnierzy, różnego typu ładunków i pojazdów.
Dane taktyczno-techniczne okrętu:
Wyporność standard – 9000 t
Wyporność pełna – 18500 t
Długość okrętu – 176 m
Szerokość kadłuba – 25 m
Zanurzenie – 7,9 m
Prędkość – 20 węzłów
Załoga – 700 marynarzy
Uzbrojenie:
- 4 działa uniwersalne 76 mm (2 stanowiska 2-działowe)
- 4 działa przeciwlotnicze 20 mm (2 stanowiska 2-działowe).
