Konstytucja Imperium Królestwa Brytaniki
i
Zjednoczonych Wysp Południowych
i
Zjednoczonych Wysp Południowych
My, Wolni Poddani Imperium Królestwa Brytaniki i Zjednoczonych Wysp Południowych, z Łaski Bożej i pod Opatrzną Władzą Naszego Najjaśniejszego Monarchy, w celu umocnienia Tronu, zapewnienia Pokoju Domowego i Bezpieczeństwa Zewnętrznego, rozkwitu Handlu i Pomyślności wszystkich Krain Korony, ogłaszamy i ustanawiamy niniejszą Konstytucję. Niechaj Boska Sprawiedliwość, Rozsądne Prawo i Niezłomna Wola Narodu będą Jej Wiecznymi Filarami.
Rozdział I: O Najjaśniejszym Monarsze i Jedności Imperium
Artykuł 1. Imperium Królestwa Brytaniki i Zjednoczone Wyspy Południowe stanowią jedno i niepodzielne, suwerenne Imperium, rządzone przez Monarchę na mocy Konstytucji.
Artykuł 2. Władza Królewska w Imperium jest dziedziczna w linii dynastycznej Hargreave, zgodnie z prawem primogenitury absolutnej, zapewniającej dziedziczenie tronu przez najstarsze dziecko Monarchy, bez względu na płeć.
Artykuł 3. Monarcha jest Głową Państwa, Najwyższym Wodzem Lądowych i Morskich Sił Zbrojnych Imperium, niekwestionowanym Symbolem Jedności Narodu i Strażnikiem Wieczystej Ciągłości Korony. To z Monarchy płynie wszelka Godność, Honor i Prawo do Nadawania Tytułów.
Artykuł 4. Monarcha sprawuje realną Władzę Wykonawczą, wydając Królewskie Edykty, Rozkazy i Akty. Wszelkie Królewskie Akty dotyczące spraw Administracji Państwowej muszą być kontrasygnowane przez właściwego Ministra, który za nie odpowiada. Monarcha panuje i rządzi, zawsze kierując się Najwyższym Dobrem i Pomyślnością Poddanych.
Artykuł 5. Monarcha posiada wyłączne Prawo powoływania i odwoływania Ministrów Gabinetu Królewskiego, wedle swej suwerennej Woli. Ma również prawo rozwiązania Izby Gmin (po zasięgnięciu opinii, lecz bez wymogu zgody Pierwszego Ministra) oraz nadawania Tytułów Szlacheckich i Honorowych.
Artykuł 6. Żaden Akt Ustawodawczy, uchwalony przez Parlament, nie zyska mocy Prawa bez Królewskiej Zgody. Monarcha dysponuje prawem absolutnego weta wobec wszelkich Ustaw.
Artykuł 7. Imperium Królestwa Brytaniki i Zjednoczone Wyspy Południowe składa się z Królestwa Brytaniki oraz autonomicznych Zjednoczonych Wysp Południowych, których status i relacje z Koroną są uregulowane niniejszą Konstytucją oraz w indywidualnych Statutach Autonomii.
Rozdział II: O Parlamencie Imperialnym
Artykuł 8. Władza Ustawodawcza Imperium należy do dwuizbowego Parlamentu Imperialnego, składającego się z Izby Lordów i Izby Gmin.
Artykuł 9. Izba Gmin jest izbą niższą. Jej Członkowie są wybierani na roczną kadencję w powszechnych, równych i tajnych wyborach. Prawo wyborcze przysługuje zamożnym Poddanym płci męskiej i płci żeńskiej, posiadającym odpowiedni majątek ziemski lub dom w mieście o określonej wartości, oraz spełniającym kryteria wieku i stałego zamieszkania. Liczba Posłów i granice okręgów wyborczych są określane ustawowo, z należytym zapewnieniem reprezentacji dla Zjednoczonych Wysp Południowych.
Artykuł 10. Izba Gmin posiada inicjatywę ustawodawczą w sprawach budżetowych i podatkowych. Jednakże wszelkie Akty Finansowe wymagają zatwierdzenia większością głosów w Izbie Lordów oraz obligatoryjnie Królewskiej Zgody, bez której nie mogą wejść w życie.
Artykuł 11. Izba Lordów składa się z:
1. Lordów Dziedzicznych: Posiadaczy Tytułów Szlacheckich, przekazywanych w rodzinie, zarówno z Królestwa Brytaniki, jak i historycznych rodów Zjednoczonych Wysp Południowych.
2. Lordów Dożywotnich: Mianowanych przez Monarchę za wybitne zasługi dla Korony i Państwa w dziedzinie Polityki, Nauki, Sztuki, Handlu, Bankowości czy Wojskowości, pochodzących z wszystkich Krain Imperium.
3. Prymasa Kościoła Reformowanego Brytaniki.
4. Lordów Reprezentantów Wysp Południowych: Wybieranych przez lokalne zgromadzenia lub parlamenty każdej ze Zjednoczonych Wysp Południowych, w celu zapewnienia ich bezpośredniej reprezentacji w Izbie Lordów.
Artykuł 12. Izba Lordów posiada prawo weta wobec Ustaw uchwalonych przez Izbę Gmin. Monarcha może zasięgnąć jej Opinii w szczególnie ważnych sprawach Państwowych. Posiada również prawo inicjatywy ustawodawczej, z wyłączeniem Ustaw Budżetowych.
Rozdział III: O Gabinecie Królewskim
Artykuł 13. Gabinet Królewski, kierowany przez Pierwszego Ministra, odpowiada zarówno przed Najjaśniejszym Monarchą, jak i przed Izbą Gmin. Musi cieszyć się zaufaniem obu tych Instancji. Wotum nieufności Izby Gmin wymaga jednak zatwierdzenia przez Monarchę.
Artykuł 14. Ministrowie są powoływani i odwoływani bezpośrednio przez Monarchę. W skład Gabinetu wchodzą Ministrowie odpowiedzialni za poszczególne resorty Imperialne, a także, w miarę Królewskiej Woli, Ministrowie bez teki, reprezentujący interesy Zjednoczonych Wysp Południowych.
Artykuł 15. Gabinet Królewski, pod nadzorem i z woli Monarchy, kieruje Polityką Wewnętrzną i Zagraniczną Imperium, zarządzając Administracją Publiczną, Siłami Zbrojnymi oraz wszystkimi agencjami Państwowymi.
Rozdział IV: O Wymiarze Sprawiedliwości
Artykuł 16. Władza Sądownicza jest niezależna od Władzy Wykonawczej i Ustawodawczej w Orzekaniu. Sędziowie są mianowani przez Monarchę na wniosek Lorda Kanclerza Sprawiedliwości i sprawują swoje urzędy dożywotnio, o ile nie dopuszczą się poważnego wykroczenia lub zdrady stanu.
Artykuł 17. Obowiązuje zasada Habeas Corpus, gwarantująca nietykalność osobistą. Żaden Poddany nie może być pozbawiony wolności bez prawnego uzasadnienia i w oparciu o nakaz sądowy. Każdemu aresztowanemu przysługuje prawo do szybkiego procesu i reprezentacji prawnej.
Artykuł 18. Sądy działają jawnie, z wyjątkiem przypadków podyktowanych bezpieczeństwem Państwa lub moralnością publiczną.
Artykuł 19. Najwyższym Organem Sądowniczym w Imperium jest Sąd Najwyższy Imperium, który rozstrzyga o zgodności Ustaw z Konstytucją i zapewnia jednolitość orzecznictwa na całym Terytorium Imperialnym. Sądy Zjednoczonych Wysp Południowych podlegają jurysdykcji Sądu Najwyższego Imperium w sprawach konstytucyjnych i ogólnopaństwowych.
Rozdział V: Prawa i Obowiązki Poddanych
Artykuł 20. Każdemu wolnemu Poddanemu Imperium Królestwa Brytaniki i Zjednoczonych Wysp Południowych przysługuje prawo do wolności słowa (z poszanowaniem Korony i Prawa), wolności zgromadzeń (zgodnie z obowiązującymi Ustawami i z poszanowaniem Porządku Publicznego) oraz wolności wyznania (z poszanowaniem dominującego Kościoła Reformowanego Brytaniki).
Artykuł 21. Własność prywatna jest święta i nienaruszalna. Może zostać wywłaszczona dla bezwzględnego dobra publicznego jedynie za słusznym i natychmiastowym odszkodowaniem, zgodnie z Ustawą Parlamentu i za Królewską Zgodą.
Artykuł 22. Każdy Poddany ma obowiązek przestrzegania Praw Imperium, płacenia podatków, a w razie potrzeby i na wezwanie Korony, służby w obronie Ojczyzny i w Królewskich Siłach Zbrojnych.
Artykuł 23. Wszyscy Poddani Imperium są równi wobec Prawa, niezależnie od pochodzenia z Brytaniki czy Zjednoczonych Wysp Południowych.
Rozdział VI: O Podziale Administracyjnym Imperium
Artykuł 24. Całe terytorium Imperium, wraz z wszelkimi zależnościami i faktoriami zamorskimi, zostaje podzielone na jednostki administracyjne dla celów sprawowania władzy publicznej.
Artykuł 25. Królestwo Brytaniki, będące rdzeniem Imperium, zostaje podzielone na Prowincje.
1. Każda Prowincja jest zarządzana przez Gubernatora Prowincjonalnego, mianowanego przez Monarchę. Gubernator jest bezpośrednim przedstawicielem Monarchy w Prowincji.
2. Prowincje dzielą się dalej na Hrabstwa, będące podstawowymi jednostkami samorządu lokalnego.
3. Główne Miasta i Porty w Brytanice posiadają specjalny status Wolnych Miast Królewskich, z własnymi Radami Miejskimi i Magistratami, podlegającymi bezpośrednio Władzy Królewskiej w sprawach celnych i handlowych, zachowując szeroką autonomię w sprawach lokalnych.
Artykuł 26. Zjednoczone Wyspy Południowe zachowują swój status autonomicznych Królestw Wyspiarskich, stanowiących odrębne jednostki administracyjne Imperium.
1. Każde z Królestw Wyspiarskich posiada własny Parlament Wyspiarski lub Zgromadzenie Lokalnego Samorządu, które sprawuje władzę ustawodawczą w sprawach wewnętrznych Wyspy, zgodnie z jej Statutem Autonomicznym i z poszanowaniem Konstytucji Imperialnej.
2. Na czele każdego Królestw Wyspiarskich stoi Lord-Namiestnik, mianowany przez Monarchę, będący jego przedstawicielem na Wyspie.
3. Wewnętrzny podział administracyjny każdego Królestwa Wyspiarskiego jest regulowany przez jego lokalne prawa, zatwierdzone przez Monarchę.
4. Największe Porty i Ośrodki Handlowe na Wyspach Południowych mogą również posiadać status Wolnych Miast Wyspiarskich.
Artykuł 27. Faktorie Handlowe i Zależności Zamorskie są zarządzane jako Specjalne Okręgi Koronne, podlegające bezpośrednio Sekretarzowi Stanu ds. Wojny i Kolonii lub innemu Ministrowi wyznaczonemu przez Monarchę. Na czele takiego Okręgu stoi Królewski Komisarz lub Rezydent.
Artykuł 28. Władza Imperium ma wyłączną kompetencję w sprawach: Obrony Państwa, Polityki Zagranicznej, Handlu Morskiego na skalę imperialną, Emisji Waluty, Ceł i Podatków Imperialnych, oraz Wymiaru Sprawiedliwości w zakresie Prawa Imperialnego.
Artykuł 29. Zjednoczone Wyspy Południowe mają prawo do posiadania własnych lokalnych sił porządkowych (Milicji i Gwardii Miejskiej), ale nie mogą utrzymywać własnych armii czy marynarek wojennych niezależnych od Królewskich Sił Zbrojnych Imperium.
Artykuł 30. Spory między jednostkami administracyjnymi lub między Królestwem Brytaniki a Zjednoczonymi Wyspami Południowymi rozstrzyga Królewska Rada Prywatna, a w kwestiach prawnych Sąd Najwyższy Imperium.
Rozdział VII: O Kościele Reformowanym Brytaniki
Artykuł 31. Kościół Reformowany Brytaniki jest oficjalnym Kościołem Państwowym Imperium. Jego Doktryny i Struktura są integralną częścią Porządku Królestwa Brytaniki. Monarcha jest jego Najwyższym Zwierzchnikiem.
Artykuł 32. Duchowni Kościoła Reformowanego Brytaniki odgrywają ważną rolę w życiu moralnym i edukacji społeczeństwa. Prymas Kościoła ma prawo do zasiadania w Izbie Lordów.
Artykuł 33. Na obszarze Zjednoczonych Wysp Południowych, wolność wyznania jest gwarantowana dla wszystkich Poddanych, z poszanowaniem lokalnych tradycji religijnych, o ile nie są one sprzeczne z podstawowymi zasadami moralności publicznej i porządku prawnego Imperium.
Rozdział VIII: Postanowienia Końcowe
Artykuł 34. Zmiany w niniejszej Konstytucji wymagają zgody większości 2/3 głosów obecnych Członków w obu Izbach Parlamentu Imperialnego oraz bezwarunkowej i osobistej Królewskiej Zgody. Zmiany dotyczące statusu Zjednoczonych Wysp Południowych wymagają również zgody większości 2/3 głosów w lokalnych parlamentach lub zgromadzeniach tych Wysp.
Artykuł 35. Niniejsza Konstytucja jest najwyższym prawem Imperium Królestwa Brytaniki i Zjednoczonych Wysp Południowych. Wszystkie ustawy, edykty i rozporządzenia, zarówno imperialne, jak i lokalne, muszą być z nią zgodne. Żaden akt prawny nie może stać w sprzeczności z jej postanowieniami.
Artykuł 36. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych co do treści niniejszej Konstytucji, ostateczna decyzja należy do Monarchy, po zasięgnięciu opinii Rady Królewskiej i Sądu Najwyższego Imperium.
Artykuł 37. Konstytucja wchodzi w życie z dniem jej uroczystego ogłoszenia przez Monarchy.
