Otrzymaliśmy dużą ilość nowoczesnej broni strzeleckiej zaprojektowanej w leockiej firmie DexGun i produkowanej częściowo w boliwarskim oddziale Ronon Arms. DexGun jest zasadniczo przedsiębiorstwem zajmującym się projektowaniem broni, jej testowaniem, badaniami i rozwojem oraz oczywiście również dystrybucją. Nie dysponuje dużymi możliwościami produkcyjnymi - w zasadzie tylko produkcja jednostkowa i niewielkich serii. W razie konieczności produkcji większych serii zleca to Zakładam Zbrojeniowym i Mechanicznym "Ronon Arms", które do niedawna znajdowały się w Nan Di, a obecnie działają w Bolivarii.
Siły Zbrojne Wyspy Świętej Małgorzaty są niewielkie, bo liczą w czasie pokoju nieco ponad 300 żołnierzy oraz około 400 rezerwistów "pierwszej gotowości" (są to cywile-rezerwiści na co dzień pracujący na stanowiskach związanych z utrzymaniem sił zbrojnych czy takich elementów jak baza portowa. Nawet jeżeli z zamieszkałej ludności uda się sformować dodatkowo jeszcze jakiś nieco ponad 1000-odobowy oddział rezerwowy to ogólne potrzeby to uzbrojenie raptem około 2000 ludzi.
Z jednej strony jest to pewien problem, bo niewielka liczba żołnierzy i marynarzy musi wykonywać wiele różnych zadań, co utrudnia znalezienie najlepszej uniwersalnej broni. Ale z drugiej strony to potrzeby uzbrojenia (wraz z rezerwami) raptem 2000 ludzi.
Wcale nie musimy szukać "złotego środka" lub "zgniłego kompromisu" jak to muszą robić kilkusettysięczne armie... W kosztach utrzymania wojska, sama broń strzelecka to wydatek stosunkowo nieduży. Możemy sobie bez trudu pozwolić na wariantowość i utrzymywanie w magazynach sporej ilości dodatkowej broni, którą nasi żołnierze będą po prostu dobierać do konkretnego zadania. Nie jest to ani problem z kosztami zakupu, ani z magazynowaniem... bo jaki "wielki" magazyn jest potrzebny do przechowania powiedzmy 5000 tysięcy sztuk broni strzeleckiej?
Po przeprowadzeniu analizy potrzeb i możliwości ofertowych postanowiliśmy, że w zakresie broni strzeleckiej będziemy opierać się na czterech rodzajach amunicji (piąty tylko na potrzeby broni pokładowej jednostek pływających i pojazdów bojowych):
1/ Nabój pistoletowy w kalibrze 10 mm x 23.
Nie ma on dokładnego realowego odpowiednika, to coś pośredniego pomiędzy .40 SW i 10mm Auto. Jest to stosunkowo silny nabój pistoletowy, którego pocisk FMJ (pełnopłaszczowy, typowo dla wojska) o masie 10,8 g osiąga prędkość początkową 360 m/s i energię 700 J.
2/ Nabój pośredni w kalibrze 6,5 mm x 38.
Amunicja bardzo podobna do realowego 6,5 mm Grendel. Nasz nabój 6,5 mm x 38 na potrzeby wojska strzela pociskami o masie 7,8 g i z lufy o długości 405 mm osiąga prędkość wylotową 800 m/s i energię początkową 2500 J. Jest to niby nieco więcej niż przyjmuje pierwotna definicja amunicji pośredniej (bo to energia w granicach 1300-2300 J), ale uznaliśmy, że amunicja mniejszych kalibrów jest zbyt lekka i mało skuteczna, podobnie jak kalibrów większych, ale przy wystrzeliwaniu pocisku z mniejszymi prędkościami. Wg przyjętej w DexGun nomenklatury to jest nabój pośredni.
3/ Nabój karabinowy w kalibrze 6,5 mm x 48.
Nabój ten jest bardzo podobny do realowego 6,5 mm Creedmoor, ale są tez pewne różnice w parametrach. Został opracowany w DexGun, który początkowo bazował na nabojach karabinowych 7,62 mm x 51 (były to projekty z czasów bialeńskich), ale poszukiwał amunicji o lepszej balistyce i przebijalności, a jednocześnie przyjęcie takiego samego kalibru dla naboju pośredniego i karabinowego ułatwia produkcję luf. Pocisk lekki o masie 7,8 gram osiąga prędkość wylotową 950 m/s i energię ok. 3500 J, natomiast pocisk ciężki o masie 9,1 g osiąga prędkość wylotową 890 m/s i ma energię ok. 3600 J
4/ Nabój karabinowy w kalibrze 8,5 mm x 68.
Nabój ten nie realowego odpowiednika, ale jest czymś pośrednim pomiędzy .338 Norma Magnum (8,6 mm x 63), a .338 Lapua Magnum (8,6 mm x 70). W DexGun pierwotnie używano amunicji 8,6 mm x 70 opartej na relowej .338 LM, ale w toku badań nieco zmniejszono kaliber i długość łuski (krótsze łuski są dogodniejsze dla broni automatycznej).Podstawowy pocisk o masie 18,9 grama ma prędkość wylotową 860 m/s i energię 7000 J. Nabój poza zastosowaniem w broni snajperskiej pozwala na zbudowanie broni maszynowej większej skuteczności niż typowe karabiny maszynowe, ale o masie znacznie mniejszej niż wielkokalibrowe karabiny maszynowe (np. 12,7 mm x 99), które u nas występują tylko jako broń pokładowa.
Do uzbrojenia Sił Zbrojnych Wyspy Świętej Małgorzaty przyjęto następujące typy broni strzeleckiej:
1/ 6,5 mm karabinek automatyczny AC-10
Karabinek AC-10 w wersji podstawowej - składane mechaniczne przyrządy celownicze
Jest to broń modułowa strzelająca amunicją 6,5 mm x 38 i zbudowana w układzie bezkolbowym (bull-pup), co powoduje że przy lufie długości 405 mm cała broń ma długość tylko 665 mm. W wersji podstawowej ma proste, składane mechaniczne przyrządy celownicze (przeziernik i muszka), ale na górnej powierzchni broni znajduje się szyna uniwersalna, które służy montowaniu różnych celowników optycznych i optoelektronicznych. Dodatkowe szyny na spodzie i z boku broni pozwalają na montowanie broni podwieszanej, chwytów czy latarek i laserowych celowników. Standardem jest zintegrowany z chwytem górnym celownik optoelektroniczny.
Karabinek AC-10 z celownikiem zintegrowanym i przednim chwytem.
Karabinek AC-10GL z celownikiem zintegrowanym i granatnikiem podwieszanym 40 mm.
Karabinek AC-10SG z celownikiem zintegrowanym i podwieszoną strzelbą rewolwerową 12/76, która może strzelać śrutem, breneką lub pociskami oświetlającymi i sygnalizacyjnymi.
Karabinek AC-10MR z celownikiem zintegrowanym i założoną długą (610 mm), ciężką lufą - może pełnić rolę lekkiej broni wsparcia.
Karabinek AC-10MR z celownikiem optycznym - może pełnić rolę karabinka wyborowego.
Do broni stosuje się magazynki o pojemności 30 nabojów - ze względu na układ bezkolbowy nie są wytwarzane magazynki o większej pojemności.
2/ 6,5 mm karabinek maszynowy MC-5
Broń stanowi uzupełnienie karabinków AC-10, ponieważ AC-10MR mając cięższą lufą 610 mm może strzelać intensywniej niż karabinki AC-10 z lżejszymi lufami 405 mm, ale przy 30-nabojowych magazynkach pudełkowych szybkostrzelność praktyczna nie będzie dużo większa.
Dlatego alternatywnie zakupiono karabinki maszynowe MC-5 (strzelające tym samym nabojem pośrednim) zasilane z taśmy nabojowej i wyposażone w lufę szybkowymienną.
Karabinek MC-5 w wersji bazowej.
Karabinek MC-5 z zamontowanym celownikiem optoelektronicznym.
Broń jest zasilana z taśmy 100 lub 200 nabojowej.
3/ 6,5 mm karabin automatyczny AR-9
Broń na amunicję pośrednią ma spore zalety (mała masa, mniejsza masa amunicji - a więc jej większy zapas czy mniejszy odrzut - pozwala na kontrole broni w ogniu ciągłym), ale ma tez wady. Słabsza amunicja ma mniejszą donośność skuteczną oraz mniejszą przebijalność, co bywa problemem w obliczu powszechnego stosowania osłon balistycznych.
Zamówiono więc w DexGun pewną liczbę karabinów automatycznych na amunicję 6,5 mm x 48. Ponieważ nasze zamówienie zbiegło się z projektowaniem nowej broni na ten kaliber to w zasadzie Siły Zbrojne Wyspy Świętej Małgorzaty są pierwszymi użytkownikami karabinów AR-9. W tym przypadku jest to broń w układzie klasycznym - bezkolbowce niespecjalnie sprawdzają się w przypadku amunicji karabinowej (poza bronią snajperską).
AR-9 w wersji bazowej nie ma przyrządów celowniczych, choć można proste mechaniczne przyrządy zamontować na szynie uniwersalnej.
Typowymi celownikami w AR-9 są celowniki optoelektroniczne (kolimatory).
Można też montować celowniki optyczne o większym powiększeniu.
Broń jest zasilana z magazynków 20 nabojowych, ale dostępne są też większe 25-nabojowe. Ponieważ karabiny automatyczne AR-9 mają być tylko częściowym zamiennikiem (uzupełnieniem) dla karabinków automatycznych AC-10, to nie zamówiono tylko jedną odmianę - z lufą o długości 350 mm.
4/ 6,5 mm ręczny karabin maszynowy LMG-6
Podstawowym rodzajem karabinu maszynowego ma być 8,5 mm MMG-4M, ale dla uzupełnienia karabinów AR-9 zakupiono niewielką ilość karabinów maszynowych LMG-6 w kalibrze 6,5 mm x 48.
LMG-6 w wersji bazowej ma mechaniczne przyrządy celownicze - są one mieszczone nieco z boku by nie utrudniać montażu celowników optycznych i optoelektronicznych
LMG-6 z celownikiem optoelektronicznym.
Broń jest zasilana z taśmy o pojemności 100 naboi, ale można stosować również 50- i 200-nabojowe.
5/ 8,5 mm karabin automatyczny HAR-12
Jest to nietypowa broń, bo karabin automatyczny strzelający silną amunicją 8,5 mm x 68. Została zamówiony w celach testowych w niewielkiej ilości ze względu na przyjęcie do uzbrojenia karabinu wyborowego i karabinu maszynowego tego kalibru.
HAR-12 z mechanicznymi przyrządami celowniczymi.
HAR-12 z założonym celownikiem optoelektronicznym.
HAR-12 z założonym celownikiem optycznym.
Broń zasilana jest z magazynków 10-nabojowych.
6/ 8,5 mm karabin wyborowy SR-5M
Jako standardową broń snajperską przyjęto zmodernizowany karabin wyborowy SR-5M na amunicję 8,5 mm x 68. Jest to broń powtarzalna, zasilana z 5-nabojowych magazynków.
karabin wyborowy SR-5M z celownikiem 5-22 x 56 mm
7/ 8,5 mm karabin maszynowy MMG-4M
Karabiny maszynowe MMG-4M strzelające amunicją 8,5 mm x 68 zostały przyjęte jako podstawowa broń maszynowa w Siłach Zbrojnych Wyspy Świętej Małgoarzaty.
To trochę nietypowe rozwiązanie, ale jest to spowodowane z jednej strony faktem, że na morzu przydaje się broń o większym zasięgu i większej skuteczności pocisków, a z drugiej że na lądzie kompania nie ma wsparcia wielkokalibrowych karabinów maszynowych, a więc karabin maszynowy znajdujący się pomiędzy zwykłym km-em, a ciężkim i mało mobilnym wkm-em może tą lukę wypełnić.
Skuteczność pocisków 8,5 mm x 68 jest dużo większa niż 6,5 mm x 48, a masa broni wynosząca niecałe 12 kilogramów daje wystarczająca mobilność (jest podobna do ukm-ów starszej generacji)
MMG-4M z mechanicznymi przyrządami celowniczymi.
MMG-4M z prostym kolimatorem.
MMG-4M z celownikiem optoelektronicznym.
MMG-4M z celownikiem optoelektronicznym o większym powiększeniu.
Karabin maszynowy jest zasilany z taśmy nabojowej o pojemności 130 naboi, ale można też stosować krótsze i lżejsze 50-nabojowe.
8/ 10 mm pistolet P-13
Zgodnie z założeniem każdy żołnierz Sił Zbrojnych Wyspy Świętej Małgorzaty jest dodatkowo uzbrojony w pistolet. W DexGun wybrano broń w kalibrze 10 mm x 23 oznaczoną P-13. Co prawda zastanawialiśmy się też na wcześniejszym modelem czyli P-12 w kalibrze 11,2 mm x 23, ale uznaliśmy, że ta amunicja jest nieco zbyt silna, jak na broń pomocniczą, a gdybyśmy chcieli w przyszłości zamówić jakieś pistolety maszynowe (np. dla sił policyjnych) to amunicją 10 mm x 23 będzie dogodniejsza ze względu na lepszą balistykę.
Pistolet P-13
Pistolet P-13 z kolimatorem zamiast szczerbiny, podwieszoną latarką oraz tłumikiem dźwięku
Broń jest zasilana z magazynka 12-nabojowego, ale wytwarzane są tez magazynki wydłużone 15 i 20-nabojowe (wystające z chwytu).
c.d.n.
