Siły Powietrzne zajmują się obroną powietrzną obszaru kraju, a Wojska Lądowe bezpośrednią obroną przeciwlotniczą swoich elementów. Jest to uwarunkowane faktem, że w zakresie obrony powietrznej obszaru kraju działania lotnictwa muszą być skoordynowane z działaniami lądowych systemów obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej. Dlatego systemy przeciwlotnicze dalekiego zasięgu znajdują się w strukturach Sił Powietrznych.
Podstawowym systemem obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej są produkowane we współpracy Ronon Arms (wyrzutnie, systemy radarowe, pojazdy) oraz Ronon Air Tech (kierowane pociski rakietowe) mobilne systemy obrony powietrznej typu MADS-100. Są one rozwinięciem produkowanych wcześniej przez obie te firmy zbrojeniowe systemów MSSA-2 używanych w Republice Bialeńskiej.
W stosunku do MSSA-2 system MADS-100 otrzymał nowe pociski kierowane, które zwiększyły nieco zasięg zwalczania samolotów, a przede wszystkim są znacznie skuteczniejsze przeciwko pociskom manewrującym oraz zwiększono możliwości zwalczania rakiet balistycznych. Nowe pociski mają też zwiększona prędkość do 5,5 Ma w stosunku do tych wcześniejszych używanych w SZ RB, które miały prędkość około 3,5 Ma.
Obecne możliwości systemu to:
- zwalczanie celów powietrznych w postaci samolotów i pocisków manewrujących na odległościach do 180 km od wyrzutni i pułapie do 32000m,
- zwalczanie rakiet balistycznych na odległościach do 75 km od wyrzutni i pułapie do 50000 m.
System obrony powietrznej MADS-100 jest systemem mobilnym - jest przemieszczany za pomocą samochodów ciężarowych o dużej ładowności na naczepach (wyrzutnie i stacje radarowe) lub jako elementy kontenerowe (stanowiska dowodzenia, naprowadzania, łączności i zasilania). Nie należy tego mylić z towarzyszącymi systemami obrony przeciwlotniczej - takie jakie stosują Wojska Lądowe do obrony swoich formacji, również w czasie marszu.
MADS-100 składa się z różnych elementów, które można przemieszczać i rozwijać w terenie, jednak przejście ze stanu marszowego do bojowego wymaga pewnego czasu. Wyrzutnie znajdujące się na naczepach trzeba odłączyć od ciągników, rozstawić podpory i wypoziomować. Podobnie ze stacjami radarowymi... Natomiast stanowiska dowodzenia i łączności czy elementy zasilania mogą pracować zarówno bez rozładowania z kontenera z samochodu, jak i po jego rozładowaniu i umieszczeniu w terenie. Jednak cały system wymaga rozstawienia anten, uruchomienia zasilania i ustanowienia połączeń kablowych pomiędzy niektórymi elementami.
Podstawowa jednostką organizacyjną jest bateria - która ma osiem 4-pojemnikowych wyrzutni oraz dwie stacje radiolokacyjne. Bateria systemów MADS-100 może działać samodzielnie, ponieważ posiada wszystkie elementy potrzebne do działania.
Natomiast związkiem taktycznym w obronie powietrznej Sil Powietrznych jest brygada, która składa się z:
- dowództwa,
- dywizjonu dowodzenia,
- 3 dywizjonów obrony powietrznej,
- dywizjonu radiotechnicznego,
- dywizjonu logistycznego.
Każdy dywizjon ma oprócz baterii dowodzenia i baterii logistycznej - 4 baterie wyrzutni MADS-100.
Bateria obrony powietrznej.
Bateria obrony powietrznej na MADS-100 liczy 153 żołnierzy i składa się z:
- dowództwa (10 żołnierzy),
- 2 plutonów ogniowych (po 30 żołnierzy),
- plutonu ochrony i obrony (45 żołnierzy),
- plutonu techniczno-logistycznego (38 żołnierzy).
Pojazdy i sprzęt baterii:
8 wyrzutni MADS-100/ML - zamontowane na naczepach i ciągnięte przez ciągniki siodłowe HVT M1088T
2 stacje radiolokacyjne MADS-100/RDR - zamontowane na naczepach i ciągnięte przez ciągniki siodłowe HVT M1088T
5 systemów kontenerowych przeznaczonych do dowodzenia (1), naprowadzania (2) i łączności (2) - przewożone samochodami ciężarowymi HVT M1088A (pojazd systemem samodzielnego ładowania i rozładowania kontenera).
4 systemów kontenerowych służących ustanawianiu połączeń pomiędzy elementami baterii oraz zawierające wyposażenie - przewożone samochodami ciężarowymi HVT M1088A (pojazd systemem samodzielnego ładowania i rozładowania kontenera).
4 systemów zasilania (agregaty prądotwórcze) - przewożone samochodami ciężarowymi HVT M1088A (pojazd systemem samodzielnego ładowania i rozładowania kontenera).
Systemu kontenerowego zawierającego narzędzia i sprzęt naprawczy - przewożony samochodem ciężarowym HVT M1088A (pojazd systemem samodzielnego ładowania i rozładowania kontenera).
Systemu kontenerowego ze zbiornikiem paliwa do agregatów - przewożony samochodem ciężarowym HVT M1088A (pojazd systemem samodzielnego ładowania i rozładowania kontenera).
5 pojazdów transportowych typu HVT M1088B
Pojazdu transportowego typu HVT M1088C
8 pojazdów do transportu zapasowych pocisków rakietowych - ciężarówki HVT M1088A
22 samochody terenowe w różnych odmianach i wyposażeniu
Pododdziały baterii MADS-100
Dowództwo baterii:
Dowództwo baterii liczy 10 żołnierzy w tym dowódcę baterii oraz dysponuje dwoma samochodami terenowymi oraz dwoma ciężarówkami HVT M1088A, które przewożą kontener ze stanowiskiem dowodzenia baterii oraz kontener z wyposażeniem.
Pluton ogniowy
W każdej baterii są dwa plutonu ogniowe, które liczą po 30 żołnierzy i mają:
- 4 wyrzutnie MADS-100/RDR,
- stację radiolokacyjną (wykrywania i naprowadzania) MADS-100/RDR,
- stanowisko dowodzenia i naprowadzania,
- stanowisko łączności oraz system podłączeniowy, antenowy i wyposażenie,
- 2 stacje zasilania,
- pojazd transportowy HVT M1088B
- dwa samochody terenowe.
Pluton techniczno-logistyczny
Pluton techniczno-logistyczny liczy 38 żołnierzy i składa się z drużyny technicznej, drużyny gospodarczej i drużyny amunicyjnej.
Pluton ochrony i obrony
Pluton ochrony i obrony liczy 45 żołnierzy i dzieli się na sekcję dowodzenia, drużynę przeciwlotniczą i dwie drużyny ochrony. Porusza się na samochodach terenowych.
Drużyna przeciwlotnicza służy do obrony bezpośredniej baterii, ponieważ pociski rakietowe wystrzeliwane z MADS-100 to pociski dalekiego zasięgu i nie nadają się do zwalczania celów bliskich. Dlatego w składzie baterii są cztery samochody terenowe z poczwórnymi wyrzutniami lekkich pocisków przeciwlotniczych (identyczne jak stosowane w ręcznych wyrzutniach), które mają broni stanowisk baterii w razie ataku bezpośredniego.
Dwie drużyny ochrony liczą po 12 żołnierzy i mają po trzy samochody terenowe - ich zadaniem jest patrolowania rejonu rozmieszczenia baterii MADS-100 i pobliskiej okolicy w celu zapobiegania przedostawaniu się osób postronnych czy możliwym aktom sabotażu.
Nie jest to jedyny element obronny baterii - generalnie w każdym plutonie ogniowym jest 30 żołnierzy, ale oni są potrzebni tylko w fazie transportu oraz rozwijania czy zwijania baterii oraz podczas uzupełnienia amunicji. Do funkcjonowania plutonu i prowadzenia ognia potrzebnych jest tylko trzech żołnierzy... jednak stosowany jest system dyżurowy gdzie pełni służbę 5 żołnierzy w dyżurze bojowym (2 na stanowisku dowodzenia i naprowadzenia, 2 na stanowisku łączności i jeden nadzorujący zasilanie). Pozostali żołnierze niebędący operatorami tych stanowisk (w dyżurze lub w trakcie odpoczynku) zajmują się też (rotacyjną) ochroną elementów pododdziału.
Przykładowe możliwości baterii, dywizjonu i brygady wyposażonej w systemy MADS-100:
Nie jest to ilustracja rozmieszczenia sil, a tylko rysunek mający pokazać zasięgi obrony powietrznej (przez samolotami i pociskami manewrującymi) na tle mapy Arcadii.
Docelowo planowane jest posiadanie trzech Brygad Obrony Powietrznej wyposażonych w systemy MADS-100.
