W chwili powstania Razorno było niewielkim miasteczkiem na wschodnim wybrzeżu Wyspy Bialeńskiej, na terenie nazwanym Półwyspem Lisewskim (od największego miasta - Lisewa). Razorno miało wówczas około 16 tysięcy mieszkańców - było to, biedne i zaniedbane miasteczka z nieukończonym małym potem morskim oraz znajdującym się niedaleko niewielkim lotniskiem.
Jedyne zachowane zdjęcie Razorna - wykonane w lutym 2014 (opublikowane pierwotnie na pierwszym forum Republiki Bialeńskiej).
Wtedy to powstał herb miasta używany do dzisiaj.
Herb Razorna to postać rycerza z gryfem na tarczy, który stoi na tle zamku. Jest to związane z militarną przeszłością tego grodu, obok którego do dzisiaj zachowały się ruiny średniowiecznego zamku. Obecnie w okolicy jest mała miejscowość Tawrowo, ale niegdyś to właśnie w tym miejscu istniał pierwotny gród. W późniejszym czasie miasto wyrosło kilka kilometrów na północ od dawnych siedzib i zamku.
Ciekawostką jest fakt, że był to "pierwszy model" gryfa, który stał się finalnie moim godłem szlacheckim. Co prawda pierwotnie używałem tarczy z herbem mojego lenna, ale z czasem ewoluowało to w herb z czarnym gryfem na żółtej tarczy.
Ewolucja mojego herbu szlacheckiego.
Od czasu powstania Razorno zmieniło się nie do poznania... Z biednego miasteczka, w którym ludność utrzymywała się głównie z drobnego rybołówstwa - powstało ponad 300-tysięczne miasto i prężny ośrodek przemysłu lotniczego.
To właśnie przemysł lotniczy spowodował szybki rozwój miasta. Zakłady Lotnicze Ronon Air Tech (wcześniej Razor Air Tech) stały się głównym dostawcą sprzętu lotniczego zarówno dla Sił Powietrznych Republiki Bialeńskiej, jak i sprzętu dla lotnictwa cywilnego.
RAT to prężnie działające przedsiębiorstwo, które zatrudnia kilka tysięcy pracowników oraz stanowi również źródło dochodu dla wielu innych mieszkańców Razona i okolic, ponieważ ma w regionie wielu podwykonawców.
Zakłady te mieszczą się na południe od samego miasta, w pobliżu lotniska - dawniej oznaczonego NBRZ (kod lotniska jeszcze z czasów nieboszczki Republiki Bialeńskiej), które po rozbudowie i modernizacji stało się Regionalnym Portem Lotniczym, zapewniając połączenia lotnicze z całym obszarem Bialenii. Samo lotnisko było sukcesywnie rozbudowywane rozbudowane...
Razorno z lat 2019-2020 w niczym już nie przypominało tego z czasów początków lenna - funkcjonuje przede wszystkim rozbudowany port morski, pojawiły się w nim nowoczesne budynki i nowoczesne rozwiązania komunikacyjne.
Kilka zachowanych fotografii z okolic Razorna (datowane na 2019-2020):
Widok na Razorno od strony wejścia do portu.
Nad portem góruje nowoczesny hotel, a jednocześnie funkcjonuje stocznia. Niegdyś Bialenia miała tylko jedną stocznię - Stocznię im. 1 Maja w Mesjano. Ogromne przedsiębiorstwo budujące nawet największe lotniskowce o napędzie jądrowym. Znalazła się jednak się na terenach Dżamahiriji Bialeńskiej, gdzie rządzili komuniści i nie funkcjonowała od 2019 normalna gospodarka rynkowa. Stocznie przeniesiono wtedy do miasta Sateda na Anatolii (teren Rzeszy Bialeńskiej), ale w Razornie postanowiono to wykorzystać (bo państwowa stocznia potrzebowała czasu by wznowić działalność) i zbudować o mniejszą stocznię, która będzie mogła budować jednostki morskie przeznaczone dla żeglugi przybrzeżnej oraz okręty na potrzeby rozwijających się wtedy gwardii lennych.
Budowa krążownika "Okran" dla ówczesnej Gwardii Razorna.
Z czasem port w Razornie rozrósł się do sporych rozmiarów, a z chwilą sprywatyzowania Bialeńskiej Żeglugi Morskiej (przedtem była państwowa, ale znalazła się na terenie komunistycznej Dżamahiriji i musiała się szybko ewakuować... właśnie do Razorna).
Ale Razorno to był nie tylko przemysł lotniczy, stoczniowy i port morski... Na południe od miasta rozciągają się piękne plaże, wprost wymarzone spędzaniu wolnego czasu.
W czasach Republiki Bialeńskiej - Razorno stało się ważnym ośrodkiem miejskim. Było gospodarzem m.in. wyścigów samochodowych rozgrywanych w ramach istniejącej wówczas Formuły Nordaty.
Były to piękne czasy - gdy w mikroświecie królowały ciekawe dyscypliny sportowe - a nie tylko prymitywna i plebejska "piłka kopana".
Razorno najlepiej i najszybciej rozwijało się w latach 2019-2020 - co ilustrują dawne plany miasta:
Mapa Półwyspu Lisewskiego
Dzisiaj Razorno zachowało swoją pozycję i status dzięki przemysłowi - lotniczemu i stoczniowemu. To dzięki obecności tych wielkich zakładów udało się utrzymać w sprawności flotę i lotnictwo Departamentu Lisewskiego, które stały się obecnie elementami Gwardii Lisewskiej czyli Sił Zbrojnych Katechonatu Lisewskiego.
