https://kustosz.stempel.org.pl/1141/101005704499836322.jpg


Wraz z Roztopami powraca coś, bez czego trudno wyobrazić sobie marcowe świętowanie. W ramach Schmelzfest 1926 ponownie zabrzmi echo rogów myśliwskich, a w kotlinach i na zboczach zaroi się od śladów w śniegu.

Tak jest, Drodzy Państwo ...

Femme Mystere pisze: 02 gru 2024, 12:05 Drodzy Panowie, coś jeszcze dyskutujemy czy można się odmeldować? xp

Ale co sobie posiedzieliśmy w Arcadii to nasze.

Może i szczyt nie jakiś nade dynamiczny ale mimo wszystko treściwy w skutkach, no może poza jedną kwestią.

Pomysł rywalizacji z Federacją Nordacką w sumie mi się podoba. Myślicie, że będą zainteresowani takim narracyjnym konfliktem?



No to już nie zależy ode mnie a raczej od rządu FN. Chociaż ten konflikt jak zawsze napędzany by był pewnie antypatią między może 2-3 osobami gdyż mam wrażenie że ...

Andżej-chan pisze: 24 lis 2024, 14:07 Ale kto mógłby zostać naszym rywalem?

*Zdejmuje mundur Edleweiss i ubiera mundur Głównodowodzącego Zjednoczonych Sił Federacji Nordackiej*

- Dzień dobry. -

Z upoważnienia Oberhaupta @Heinz-Werner Grüner, Kotlina Edelweiss głosuje ZA.

Podsumowując zgadzamy się iż protekcja nad poszczególnymi terenami zostaje utrzymana ale jeżeli dostrzegamy również iż rozwiązanie takie nie może trwać wiecznie rozważyłbym stworzenie jakiś procedur które jasno by określały czego oczekiwalibyśmy albo czego wymagali aby komuś powierzyć jurysdykcję ...

No w przypadku rozwiana wszelkich wątpliwości możemy chyba kontynuować dopełnianie formalności.

Jest to jeden z być może nie najlepszych kierunków w Virkeland. Gdzie byśmy byli gdybyśmy nie mieli oczekiwań, że nasze łodzie będą płynęły szybciej a bogowie zajmą się czymś innym niż tylko swawole.

Od początku jednym z celów odradzającej się społeczności wikińskiej w Pollinie jest sianie ...

Albert obserwował, jak Lieselotte z zainteresowaniem ale i lekkim strachem pochyla się nad jego talerzem, gdy spróbowała zupy w pierwszej kolejności chciał wręcz parsknąć śmiechem ale że w towarzystwie damy mu nie przystoi jedynie przyglądał się z uśmiechem od ucha do ucha.
- Cieszę się, że ...

Albert słuchał uważnie słów Lieselotte, zauważając powagę w jej głosie, mimo że starała się zniwelować ciężar tematu żartem.
- Rozumiem, Lieselotte. – odpowiedział z empatią zbywając cały temat z ust rozmówcy ale i swoich myśli zostawiając je na inną być może bardziej odpowiednią sposobność
Kiedy ...