Bastion Pollin

Widok jaki zastali pierwsi koloniści odbierał wszelką nadzieję. Opuszczone Dafni popadało w ruinę. Tak jak inne największe miasta w Athos, Dafni stało się celem najazdów okolicznych korsarzy. Wszystko co miało wartość zostało zgrabione a miejscowa ludność zabita. Dafni ze względu na swój port jest bardzo ważnym przyczółkiem dla kolonistów. Życie w mieście było ciężkie, wiele rzeczy wymagało naprawy. Odkąd koloniści przybyli do miasta poczyniono istotne postępy. Rozbudowano port który zapewniał handel i kontakt z innymi koloniami, naprawiono znaczną część infrastruktury miejskiej oraz budynków urzędowych. Do Dafni nadal trafiało zaopatrzenie z Winkulii jednak kolonia coraz bardziej stawała się samowystarczalna. Wokół miasta powstało wiele plantacji które zapewniały żywność. Ogromnym sukcesem było przywrócenie prądu w mieście, udało się to dzięki naprawie elektrowni na obrzeżach miasta.

Zaangażowanie i wytrwałość Ligi oraz kolonistów pozwoliły na odbudowanie Dafni w kwietniu 2024 roku. Mimo że miasto nie przypomina dawnego siebie to warto zaznaczyć sukces jaki osiągnęli mieszkańcy. Dafni zostało całkowicie odbudowane i wreszcie może tętnić życiem. Do miasta przybija coraz więcej statków handlowych a komfort życia znacząco się poprawił. Rozwój tego miasta to znak, że jest szansa na odbudowę Athosu.

Dafni otwiera się na turystów. Dowodem tego jest odnowienie starego hotelu Efcharístisi, będącego kiedyś główną atrakcją miasta. Hotel ulokowany jest na skraju Dafni, tuż nad brzegiem morza, skąd goście mogą podziwiać wspaniałe widoki i cieszyć się wieloma atrakcjami. Efcharístisi wybudowali sławni architekci, którzy swego czasu pomagali przy budowie stolicy I Federacji Nordackiej. Królestwie Athos można zazdrości dwóch rzeczy, najlepszych na świecie win i architektów. Miejscowa szkoła budownictwa uważana jest za jedną z najlepszy. Architekci pochodzący z Athos są bardzo pożądani w innych krajach mikroświata. Ich wyobraźnia, staranność oraz umiejętność łączenia wielu styli, przyczyniła się do takiej renomy. 



Niestety hotel przeżywał gorsze chwile. Początkowo, doceniany na całym świecie, hotel szybko zyskiwał na popularności. Niestety wszystko skończyło się wraz z upadkiem Athosu. Hotel już w pierwszych miesiącach został złupiony przez bandy piratów i łupieżców. W kilka dni doszczętnie zniszczyli i ograbili cud architektoniczny Athosu. Odbudowa trwała długo i kosztowała sporo pieniędzy. Specyficzny charakter wyspy nie pozwala wzbogacać się kolonii w inny sposób, niż poprzez rozwój turystyki. W Athos brakuje cennych surowców i wielkich zakładów przetwórczych. Czym jednak kolonia może się szczycić, to egzotycznymi towarami spożywczymi i pięknymi widokami właśnie. Aby kolonia mogła dalej się rozwijać, należało otworzyć wyspę na turystów. I tak też się stało. Dafni rozwinęło się na tyle, że mogło pozwolić sobie na przeznaczenie znacznych środków do zainwestowania w branżę turystyczną. 



A plany były bardzo ambitne. Gubernator miasta nie pragnął skupić się jedynie na odnowienie hotelu. Tuż obok niego powstał luksusowy kurtor dla jachtów z barem i salami bankietowymi. Turyści w tym miejscu mogą wynająć jacht, wypić doskonałe miejscowe wino a także zabawić się na imprezę. Niedaleko znajduję się również cudowna plaża, gdzie również można spędzić czas. Wody okalające Athos są bardzo ciepłe, szczególnie o tej porze roku, co sprzyja turystom. Kompleks turystyczny "Kostas" otwory jest przez cały sezon, aż do zakończenia lata. Po sezonie letnim kurort zostanie zamknięty, aczkolwiek goście nadal będą mogli korzystać z usług hotelu.

Lata ciężkiej pracy, wyrzeczeń i niezłomnej woli kolonistów przyniosły w końcu upragnione owoce. Dafni, niegdyś opuszczone i zdane na łaskę korsarzy, stało się dziś prawdziwą perłą Athosu. Trudno uwierzyć, że jeszcze kilka lat temu ulice miasta świeciły pustkami, a port popadał w zapomnienie. Dziś te same ulice tętnią życiem, a do nabrzeża przybijają statki z całego mikroświata. Liga Morska i Kolonialna uczyniła z Dafni swój główny przyczółek na wyspie, i nie bez powodu. Port, rozbudowany i unowocześniony w pierwszych latach odbudowy, stał się jednym z najruchliwszych na tych wodach. Cumują tu zarówno okręty wojenne Ligi, czuwające nad bezpieczeństwem szlaków handlowych, jak i dziesiątki statków kupieckich przywożących towary z odległych kolonii. Admiralicja urządziła w mieście swoją regionalną kwaterę, a flaga Ligi dumnie powiewa nad odnowionym budynkiem gubernatury.

Sukces Dafni otworzył przed Ligą nowe możliwości. Mając pewny punkt oparcia na wybrzeżu, można było wreszcie spojrzeć dalej - ku wnętrzu wyspy i ku innym miastom czekającym na odbudowę. Na celowniku znalazło się Karyes, stolica Athosu, której odzyskanie miało wymiar nie tylko praktyczny, ale i symboliczny. Jednak zanim Liga ruszyła naprzód, warto było zatrzymać się i docenić to, co wyrosło wokół samego Dafni.
Plantacje otaczające miasto rozwinęły się ponad wszelkie oczekiwania. Pola uprawne rozciągają się teraz daleko poza miejskie mury, zapewniając kolonii samowystarczalność żywnościową, o której pierwsi koloniści mogli jedynie marzyć. Uprawia się tu warzywa, zioła oraz winogrona zasilające słynne miejscowe winnice. Jednak nad wszystkimi uprawami góruje - i to dosłownie, bowiem wspina się po łagodnych zboczach wzgórz okalających miasto - rozległy gaj oliwny, będący prawdziwą dumą kolonii.
Gaj, nazwany przez mieszkańców Eleonas Dafni, czyli po prostu Gaj Dafni, liczy ponad trzy tysiące drzew. Część z nich to okazy liczące setki lat, które przetrwały najazdy korsarzy i lata zaniedbania, tkwiąc korzeniami głęboko w żyznej, wulkanicznej glebie Athosu. To właśnie tej glebie, bogatej w minerały i ogrzewanej przez śródziemnomorskie słońce, oliwa z Dafni zawdzięcza swój niepowtarzalny charakter.
Produkowana tu oliwa, znana na rynkach całego mikroświata pod nazwą Chrysi Stagi - co w języku Athosu oznacza Złotą Kroplę - należy do najwyższej klasy. Tłoczona na zimno, zachowuje intensywny, owocowy aromat z delikatną nutą gorzkich migdałów i świeżo skoszonej trawy. Sommelierzy i znawcy kuchni zgodnie przyznają, że Chrysi Stagi nie ma sobie równych wśród oliw produkowanych w tej części świata. Miejscowa tłocznia, odbudowana i wyposażona w nowoczesne prasy przy jednoczesnym zachowaniu tradycyjnych metod zbioru ręcznego, pracuje przez całą jesień, gdy oliwki osiągają idealną dojrzałość.



Sława oliwy z Dafni dotarła nawet na dwory najznamienitszych rodów mikroświata. Mówi się, że na stołach kilku głów państw gości wyłącznie Chrysi Stagi, a ambasadorowie przyjeżdżający do Athosu nieodmiennie wracają do swoich krajów z butelkami złocistego trunku jako najcenniejszą pamiątką. Liga, dostrzegając potencjał tego produktu, zadbała o odpowiednią ochronę nazwy i pochodzenia - Chrysi Stagi stała się pierwszym certyfikowanym produktem regionalnym kolonii, co tylko umocniło jej prestiż. Dochody z eksportu oliwy znacząco zasiliły miejską kasę, przyczyniając się do rozwoju Dafni.

Okręty Royal Navy zostały przyjęte z ogromnym entuzjazmem. Gdy eskadra wpłynęła do portu, powitał ją uroczyście zebrany komitet powitalny. Obecność Royal Navy jest niezbędna dla utrzymania porządku w Centrazji - okoliczne wody roją się od eskadr korsarskich. Dafni, a nawet całe Athos, boleśnie przekonało się o tym po upadku miejscowego rządu. Okręty brytyjskie, wsparte przez Kolonialną Piechotę Morską i pozostałe jednostki Ligi Morskiej i Kolonialnej, stanowić będą siłę zdolną skutecznie przeciwstawić się temu zagrożeniu.