Bastion Pollin

Wasza Ekscelencjo, Pośle Związku Winkulijskiego,
Zaszczytem jest gościć Waszą Ekscelencję w Wiecznym Mieście, na ziemiach Najjaśniejszego Cesarstwa Nan Di. Radujemy się, że w tak krótkim czasie od uzyskania przez nas niepodległości sława nasza niesie się na Pollin, a także pojawiają się pierwsze państwa, których celem jest nawiązanie z nami współpracy. Nie ukrywam, że sąsiedztwo "czerwonych" nie jest dla nas bardzo komfortowe, gdyż widzimy rozszerzające się wpływy ZKRR na Nordacie. Co wprowadza dziwny stan zaniepokojenia wśród nandijczyków. My Niebiański Cesarz, jesteśmy skłonni przysiąść do rozmów międzynarodowych w każdym momencie, aby wypracować umowy dotyczące uznania i współpracy na wszystkich płaszczyznach, na których Związek Winkulijski jest zainteresowny.

Na lotnisku w momencie kołowania samolotu został rozwinięty czerwony dywan dla gościa ze Związku Winkulijskiego.


Natychmiast wzdłuż dywanu ustawiła się Cesarska Gwardia Honorowa, w celu powitania z gościem w Cesarstwie Nan Di. Gdy tylko Minister Spraw Zagranicznych Związku Winkulijskiego stanął na czerwonym dywanie został odegrany marsz, w którego rytmie ruszył dowódca uroczystości pochodzący z brodrii Kapitan Gorkow. Po zatrzymaniu przed Jego Ekscelencją Kardaczem natychmiast złożył meldunek; "Panie Ministrze, dowódca Cesarskiej Gwardii Honorowej, Kapitan Gorkow, melduje kompanie do powitania!". Następnie gość wraz z dowódcą kompanii dokonali przeglądu kompanii, zatrzymali się na środku szyku w celu powitania. Minister Kardacz powiedział w j.winkulijskim czołem żołnierze, na co kompania odkrzyknęła po nandijsku "Czołem Panie ministrze!".
Po powitaniu gość udał się do limuzyny, aby spotkać się z Niebiańskim Cesarzem.

Na co dzień miasto odwiedzane przez setki jak nie tysiące turystów, a w dniu dzisiejszym jedno z najważniejszych miejsc w państwie bronione przez setki żołnierze. Ich jedynym zadaniem jest ochrona Niebiańskiego Cesarza oraz jego gościa.


Z jednej strony majestatyczne miejsce, a z drugiej strony najważniejsze miejsce tej części Nordaty. Przy wejściu do Pałacu oczekiwał Niebiański Cesarz na swojego gościa. Po chwili od wyłonienia się Cesarza przez bramy Niebiańskiego Pałacu ukazała się limuzyna, która dowiozła tutaj Ministra Spraw Zagranicznych Związku Winkulijskiego. Cała sytuacja była śledzona nie tylko przez media, ale także wszystkich postronnych gapiów, którzy byli w okolicy.

Gdy z pojazdu wyłonił się Artur Kardacz, Romanow podniósł do niego rękę i przywitał go w tradycyjny nandijski sposób. Nie wypowiadając ani jednego słowa ukłonił się bardzo skromnie jak na Cesarza przystawało. Następnie odezwał się "Witaj Ekscelencjo, za chwilę ruszymy na skromną wycieczkę po Wiecznym Mieście."

Gdy obaj wsiedli do Limuzyny Jego Cesarskiej Mości od razu udali się na objazdówkę po mieście, aby Niebiański Cesarz pokazał swojemu gościowi kilka ciekawszych miejsc w Wiecznym Mieście. Gdy tylko byli w drodze natychmiast Romanow zabrał głos;

- Szanowny, bardzo cieszę się, że Winkulia wybrała nas na swojego partnera. Nie mniej mam nadzieję, że podczas prywatnej rozmowy będę wiedział więcej szczegółów naszej współpracy.

Skierowali się oni w kierunku Pałacu Namiestnikowskiego.


- Oto Pałac Namiestnikowski, wybudowany w XVII wieku, gdy wojska brodryjskie zajęły Nan Di i utworzył z niego swój protektorat. Jak Szanowny może zauważyć został on wybudowany w stylu tutejszym, a dziś nie pełni już tak ważnej funkcji. Za czasów Brodryjskich było tu inaczej... Zresztą wiem bo sam rządziłem tymi włościami.

Następnym celem wycieczki była Cesarska Szkoła Pułkowa.


- A tutaj przed oczami Szanownego najdziwniejszy budynek stolicy. Cesarska Szkoła Pułkowa, budynek jest dość nowoczesny. Powstał bodajże w zeszłym roku jak nie myli mnie pamięć. To miejsce odpowiada za kształcenie przyszłych kadr oficerskich sił zbrojnych Cesarstwa. Nie mniej pojawiają się tam też wykłady nie tylko dotyczące armii, ale także społeczeństwa, języków i wszystkich innych dziedzin, które wykładowcy chcą głosić. W samej Szkole Pułkowej jest dość ciekawa sytuacja, gdyż wykładowcami na kierunkach wojskowych są bialeńczycy, brodryjczycy, batawczycy i tak naprawdę wszyscy oficerowie starsi, którzy emigrowali do naszego kraju.

Po chwili Romanow spojrzał na swojego gościa i zapytał;
- Czy coś jeszcze Szanownego interesuje w stolicy?

Gdy obaj oficjele zajechali ponownie do Niebiańskiego Pałacu służba wystawiła wiele stołów, aby gość mógł spróbować tylu dań kuchni nandijskiej ile zapragnie.

- Proszę się nie krępować Szanowny, całe jedzenie na stole jest oczywiście do zjedzenia jeśli tylko znajdzie Szanowny miejsce. Ja osobiście nie przepadam za tutejszą kuchnią. (Westchnął) Na szczęście kucharze potrafią przyrządzać mi tradycyjne brodryjskie dania. Jeżeli mam być szczery, chyba jednym z dań, które mi tutaj najbardziej pasuje to pierogi z kaczki w chilli. Ostre i dobre.

Niebiański Cesarz usiadł przy jednym stole i poprosił służbę o wino.