Bastion Pollin

W 1689 r. wypłynęła z Hasselandu w morze fluita "Święta Małorzata". Skąd taka nazwa? Otóż głównym sponsorem był niezwykle obrotny proboszcz kościoła św. Małgorzaty, Jeremi de Sayn. Wspólnie z hrabią Mateuszem de Briey i kupcem Emilem Schwartzetegelem postanowili popłynąć do Dreamlandu - i rozpocząć handel. Ksiądz wysłał swego wikarego, Jana Habbanę, hrabia - swego syna Juliusza de Briey z żoną Heleną, a kupiec - młodszego wspólnika, Piotra Ertserbacha, też z żoną, Emilią.
Płynęli... zaskoczyła ich burza, a potem flauta... i znów burza. Po wielu dniach zostało im już niewiele wody i bardzo mało żywności. Zobaczyli wyspę. I wylądowali na niej, ale statek został fatalnie uszkodzony o podmorskie skały.
Na wyspie żyło kilkudziesięciu spokojnych tubylców. Wydawało się, że uda się naprawić statek - ale minął rok i prace trwały. Juliusz de Briey postanowił nazwać wyspę - Święta Małgorzata, a przy pomocy tubylców zaczął budować dom. Podobnie uczynił Ertserbach, a wikary postawił kościół.
cdn.

Juliusz de Briey (na obrazie), tytułujący się hrabią (na wyrost, bo przecież jego ojciec żył), ks. Jan Habbana, a także Piotr Ertserbach, powołali w 1693 Dyrekcyę Generalną Wyspy Święta Małgorzata - nazwa została w 1701 r. zmieniona na Prefekturę Generalną. Trzyosobowa DG oglosiła wkrótce niezależność od wszystkich państw i wybrała Przełożonego Wyspy (znów - nazwa zmieniona potem na Prefekta Generalnego), oczywiście hr. de Briey.
W 1702 r. na Wyspę napadli piraci. Zginęlo 7 ludzi mieszkańców i 19 piratów; 5 piratów wzięto do niewoli - po 3 latach robót w kajdanach zostali zwolnieni i zostali mieszkańcami Wyspy. Prefektura Generalna uznała, że hr. de Briey tak znakomicie kierował obroną, że nalezy mu się tytuł markiza; jednemu z mieszkańców nadała tytuł barona. Plotki głoszą, że Ertserbach nie zgodził się na uszlachcenie...