Umowa
między Baronią Zarakata
oraz właścicielem Pałacu św. Małgorzaty, Panem Wyspy św. Małgorzaty, hr. Emmanuelem de Briey
art. 1.
Wyspa św. Małgorzaty na wieki staje się poddana Baronii Zarakata, a jej mieszkańcy stają się obywatelami Baronii Zarakata.
art 2.
Mieszkańcy Wyspy św. Małgorzaty zobowiązują się bronić Świętej Wiary Katolickiej i w razie potrzeby, na wezwanie Wielkiego Mistrza, staną u boku Baronii Zarakaty w walce o Świętą Sprawę.
art. 3.
Hr. Emmanuel de Briey zostaje dożywotnio Namiestnikiem Wielkiego Mistrza. Jako Namiestnik:
1. Rządzi Wyspą św. Małgorzaty,
2. Powołuje prefekta Wsi Święta Małgorzata, chyba, że sceduje to prawo na mieszkańców wsi,
3. Mianuje urzędników Namiestnictwa,
4. Utrzymuje parafię św. Małgorzaty,
5. Na wezwanie Wielkiego Mistrza, w obronie Świętej Sprawy, ogłasza mobilizację i powołuje mieszkańców pod broń.
art. 4.
Namiestnik Wielkiego Mistrza ustanawia prawa dla mieszkańców, przyznając im tyle wolności, ile wymaga uczciwość i sprawiedliwość. Namiestnik zważa przy tym, że obywatelstwo Baronii Zarakata dla mieszkańców nie oznacza prawa do przebywania na terytorium Baronii i prawa do podejmowania decyzji w sprawie Baronii, te bowiem są nadane wyłącznie braciom zakonnym.
art. 5.
Namiestnik Wielkiego Mistrza ustanawia swego następcę, czy to z własnej rodziny, czy też innego, pod warunkiem, że musi mieć tytuł arystokratyczny co najmniej hrabiego.
art. 6.
Walutą Wyspy św. Małgorzaty są lebeny, a równolegle dukaty hasselandzkie, wymieniane po kursie ustalonym przez Namiestnika Wielkiego Mistrza.
art. 7.
Namiestnik Wielkiego Mistrza na żądanie Wielkiego Mistrza przekazuje Baronii Zarakata dziesięcinę (jedną dziesiątą podatków), a w zamian Baronia Zarakata zobowiązuje się bronić Wyspy św. Małgorzaty.
art. 8.
Na znak wieczystego przymierza niniejszą umowę podpisano i opieczętowano.
między Baronią Zarakata
oraz właścicielem Pałacu św. Małgorzaty, Panem Wyspy św. Małgorzaty, hr. Emmanuelem de Briey
art. 1.
Wyspa św. Małgorzaty na wieki staje się poddana Baronii Zarakata, a jej mieszkańcy stają się obywatelami Baronii Zarakata.
art 2.
Mieszkańcy Wyspy św. Małgorzaty zobowiązują się bronić Świętej Wiary Katolickiej i w razie potrzeby, na wezwanie Wielkiego Mistrza, staną u boku Baronii Zarakaty w walce o Świętą Sprawę.
art. 3.
Hr. Emmanuel de Briey zostaje dożywotnio Namiestnikiem Wielkiego Mistrza. Jako Namiestnik:
1. Rządzi Wyspą św. Małgorzaty,
2. Powołuje prefekta Wsi Święta Małgorzata, chyba, że sceduje to prawo na mieszkańców wsi,
3. Mianuje urzędników Namiestnictwa,
4. Utrzymuje parafię św. Małgorzaty,
5. Na wezwanie Wielkiego Mistrza, w obronie Świętej Sprawy, ogłasza mobilizację i powołuje mieszkańców pod broń.
art. 4.
Namiestnik Wielkiego Mistrza ustanawia prawa dla mieszkańców, przyznając im tyle wolności, ile wymaga uczciwość i sprawiedliwość. Namiestnik zważa przy tym, że obywatelstwo Baronii Zarakata dla mieszkańców nie oznacza prawa do przebywania na terytorium Baronii i prawa do podejmowania decyzji w sprawie Baronii, te bowiem są nadane wyłącznie braciom zakonnym.
art. 5.
Namiestnik Wielkiego Mistrza ustanawia swego następcę, czy to z własnej rodziny, czy też innego, pod warunkiem, że musi mieć tytuł arystokratyczny co najmniej hrabiego.
art. 6.
Walutą Wyspy św. Małgorzaty są lebeny, a równolegle dukaty hasselandzkie, wymieniane po kursie ustalonym przez Namiestnika Wielkiego Mistrza.
art. 7.
Namiestnik Wielkiego Mistrza na żądanie Wielkiego Mistrza przekazuje Baronii Zarakata dziesięcinę (jedną dziesiątą podatków), a w zamian Baronia Zarakata zobowiązuje się bronić Wyspy św. Małgorzaty.
art. 8.
Na znak wieczystego przymierza niniejszą umowę podpisano i opieczętowano.
