1870 - Akt o Samorządach. Dotychczasowe terytoria zostały przekształcone w autonomiczne stany, uzyskując duże uprawnienia w kwestiach wewnętrznych oraz gospodarczych.
1877 - Rozszerzenie praw wyborczych z 3% do 10% dorosłych mężczyzn. Decyzja ta była efektem żądań klasy średniej dotyczących zwiększenia jej wpływu na losy Konfederacji.
1885 - wykupienie od Skarlandu jej części Neokontynentu.
1888-1890 - ostatnia wojna z Apaczami. Całość kontynentu znalazła się pod władzą Konfederacji, wciąż jeszcze zależnej od Suderlandu.
1893 - Powstanie Międzystanowej Unii Związków Zawodowych. Pierwsza z wielkich fali strajków w Konfederacji.
1898 - Deklaracja Niepodległość Konfederacji Stanów Neokontynentu. Decyzja ta spowodowana została uciążliwością obciążeń podatkowych ze strony Suderlandu, a także dążeniem elit Konfederacji do pełnej samodzielności. Chcąc pozyskać poparcie społeczne i rekrutów, Kongres przyznał prawa wyborcze wszystkim piśmiennym mężczyznom (ok.70%) oraz obiecał związkowcom poprawę warunków pracy oraz zarobków.
1898-1905 - wojna o niepodległość. Suderland podjął decyzję o zbrojnej interwencji w obronie swoich posiadłości kolonialnych. Część wojsk Konfederacji stanęła po stronie metropolii, która przeciągnęła na swoją stronę także Apaczów (i część innych Aborygenów) oraz Skarlandczyków. Długa i trwała wojna została wygrana przez Arcadyjczyków w dużej mierze dzięki poświęceniu średnich i niższych warstw społecznych.
1905 - przyjęcie nowej nazwy panstwa: Konfederacja Stanów Arcadii. Kongres uznał, że w wyniku wojny ukształtował się nowy naród: Arcadyjczycy.
1908 - uchwalenie Konstytucji Konfederacji. Ustawa zasadnicza była bardzo liberalna, jak na swoje czasy. Gwarantowała równość wszystkich obywateli wobec prawa oraz powszechne prawa wyborcze, a także prawa socjalne.
1909 - pierwsze wybory prezydenckie. Już w pierwszej turze zwyciężył bezpartyjny weteran wojny o niepodległość gen. Thomas Hopper. Hopper pozostawał głową państwa do 1919 roku. W tym czasie nie istniał jeszcze klasyczny system partyjny. Wielu deputowanych do Kongresu nie reprezentowało żadnych stronnictw politycznych i było po prostu szanowanymi członkami lokalnych społeczności.
1916 - Akt o Pojednaniu. Przywrócenie Skarlandczykom pełni praw politycznych i obywatelskich oraz uznanie ich prawa do kultywowania swoich tradycji oraz języka w regionach, które zamieszkiwali. W tym czasie 15% Arcadyjczyków miało pochodzenie skarlandzkie.
