Wybór padł na maszynę, która była aktualnie produkowana w RAT (zresztą udało się już przejąć część gotowej produkcji, która była pierwotnie przeznaczona dla Lotnictwa Fenocji) czyli samolot dotychczas oznaczany jako F-12A (nazwa została nadana jeszcze w czasie gdy RAT mieścił się w Republice Bialeńskiej). W związku ze zmianą lokalizacji zarówno zakładów produkcyjnych, jak i głównej siedziby firmy i jej dyrekcji nazewnictwo produkowanych w RAT samolotów uległa zmianie. Obecnie ten samolot nosi oznaczenie J-50A.
Samoloty tego typu weszły do produkcji w RAT jesienią 2017 i początkowo były w uzbrojeniu Sił Powietrznych Republiki Bialeńskiej. Natomiast od czerwca 2022 były produkowane w filii RAT w Leocji na potrzeby Lotnictwa Gwradii Palatynatu Leocji. Następnie zakłady w Leocji rozpoczęły produkcję tych samolotów na potrzeby Fenocji, ale w związku z zawirowaniami związanymi z tym krajem finalnie ta produkcja trafiła do Nan Di.
Fakt, że te maszyny trafiły nieco interwencyjnie do restrukturyzowanych Cesarskich Sił Powietrznych zadecydował o finalnym wyborze tych maszyn dla wyposażenia pozostałych eskadr lotnictwa taktycznego. Sprzyjało temu tez to, ze ta maszyna była w ciągłej produkcji RAT, a więc bez zbędnych opóźnień mogły się podjąć produkcji rozbudowane właśnie zakłady RAT w Mangor. Sama firma jest przecież obecna w Nan Di w zasadzie od początku - gdy zaczął funkcjonować Protektorat Nan Di w sierpniu 2021 (jeszcze jako terytorium zależne Brodrii).
J-50 (dawniej F-12) jest wielozadaniowym samolotem myśliwskim o cechach obniżonej wykrywalności radowej (ma bardzo niskie skuteczne pole odbicia radarowego). Jest to maszyna o wysokiej manewrowości i mająca bardzo zaawansowaną awionikę oraz rozbudowane systemy walki radioelektronicznej.
Ze względu na obniżenie wykrywalności część uzbrojenia jest umieszczona nie na podwieszeniach, ale w komorach w kadłubie (2600 kg). Poza tymi komorami samolot może przenosić uzbrojenie na podwieszeniach zewnętrznych (podskrzydłowych), ale skuteczne pole odbicia radowego jest wtedy większe.
Dla Cesarskich Sił Zbrojnych zostały opracowane trzy odmiany malowania samolotu - w zależności od miejsca stacjonowania poszczególnych eskadr.
Warto zauważyć, że projekt malowania nadzorował osobiście Niebiański Cesarz, który przekazał swoje wytyczne i korygował projekty na bieżąco.
Samolot ma trzy odmiany:
J-50A - typowa samolot lądowy
J-50B - samolot krótkiego startu i pionowego lądowania (do operowania m.in. z okrętów lotniczych)
J-50C - samolot pokładowy, ale przeznaczony do służby na klasycznych lotniskowcach (wymaga katapulty i systemu lądownia pokładowego)
Na chwilę obecną zamówiono tylko maszyny w wersji J-50A dla Cesarskich Sił Powietrznych, ale pozostałe mogą być w każdej chwili wdrożone do produkcji w Mangor... nieoficjalnie mówi się, że jest nimi zainteresowana Cesarska Marynarka Wojenna.
Dane taktyczno-techniczne J-50A
Załoga: 1
Długość: 15,7 m
Rozpiętość skrzydeł: 11 m
Wysokość: 4,4 m
Powierzchnia nośna: 43 m2
Masa pustego samolotu: 13290 kg
Masa startowa: 22471 kg
Maksymalna masa startowa 29900 kg
Masa paliwa: 8278 kg (zbiorniki wewnętrzne)
Napęd: 1 silnik turboodrzutowy dwuprzepływowy o ciągu 125 kN i 191 kN z dopalaniem
Prędkość maksymalna: 1,6 Macha
Zasięg: 2800 km
Promień bojowy: 1250 km
Pułap praktyczny: 15000 m
Uzbrojenie:
Stałe: 1 działko napędowe 25 mm (4 lufowe) - 180 naboi
Podwieszane (łącznie maksymalnie do 8200 kg):
- 4 węzły wewnętrzne w 2 komorach (razem 2600 kg uzbrojenia)
- 6 węzłów podskrzydłowych (razem 6800 kg uzbrojenia)
